Interepretacja wiersza Czesława Miłosza "TO" (niedługa, jakies 15 zdan). Czym jest tytułowe "to"?

wiersz:

Żebym wreszcie mógł powiedzieć, co siedzi we mnie.
Wykrzyknąć: ludzie, okłamywałem was
Mówiąc, że tego we mnie nie ma,
Kiedy TO jest tam cięgle, we dnie i w nocy.
Chociaż właśnie dzięki temu
Umiałem opisywać wasze łatwopalne miasta,
Wasze krótkie miłości i zabawy rozpadające się w próchno,
Kolczyki, lustra, zsuwające się ramiączko,
Sceny w sypialniach i na pobojowiskach.

Pisanie było dla mnie ochronną strategią
Zacierania śladów. Bo nie może podobać się ludziom
Ten, kto sięga po zabronione.

Przywołuję na pomoc rzeki, w których pływałem, jeziora
Z kładką między sitowiem, dolinę,
W której echu pieśni wtórzy wieczorne światło,
I wyznaję, że moje ekstatyczne pochwały istnienia
Mogły być tylko ćwiczeniami wysokiego stylu,
A pod spodem było TO, czego nie podejmuję się nazwać.

TO jest podobne do myśli bezdomnego,
kiedy idzie po mroźnym, obcym mieście.

I podobne do chwili, kiedy osaczony Żyd
widzi zbliżające się ciężkie kaski niemieckich żandarmów.

TO jest jak kiedy syn króla wybiera się na miasto
i widzi świat prawdziwy: nędzę, chorobę, starzenie się i śmierć.

TO może też być porównane do nieruchomej twarzy kogoś,
kto poją, że został opuszczony na zawsze.

Albo do słów lekarza o nie dającym się odwrócić wyroku.

Ponieważ TO oznacza natknięcie się na kamienny mur,
i zrozumienie, że ten mur nie ustąpi żadnym naszym błaganiom.

1

Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-23T04:38:03+01:00
W wierszu Czesława Miłosza tytułowe"To" jest swego rodzaju sposobem na ukazanie świata.Jest próbą zrozumienia wszystkiego tego,co dzieje sie wokół nas,często bez naszej zgody,akceptacji.Jest swego rodzaju prośbą skierowaną do Boga,by pomógł nam przejść przez życie z godnością,by nauczył nas jak postępować,by życie nasze miało sens.Wreszcie gdy przyjdzie jego kres,byśmy mogli spojrzeć w twarz drugiemu człowiekowi,bez lęku,że nas potępi.Jet ukazaniem szarości życia,nędzy,śmierci i bólu,który nam towarzyszy przez całe życie.Ukazuje samotność drugiego człowieka,choć wkoło jest wielu.Dwa swiaty zestawione ze sobą,sprawiają,że człowiek nie potrafi się odnaleźć w innej rzeczywistości,do której przywykł. Obojętnosć innych na cierpienie drugiego człowieka ukazana jest tu jako mur,który jest nieugięty przed naszymi prośbami,błaganiami.Skazuje nas na cierpienie-jest nieugięty w swej twardości.