Odpowiedzi

2010-03-25T15:18:55+01:00
Oświecenie to epoka bardzo burzliwa, przełomowa i złożona. " Stara Europa "

w tym okresie rozpoczyna się silnymi i absolutnymi rządami królów francuskich,
a kończy rewolucją i panowaniem Napoleona I Bonapartego.

Zapanował wręcz chaos, z którego wyłonił się nowy zupełnie inny świat. Powstały
nowe potęgi takie jak Stany Zjednoczone w Ameryce Północnej z demokratyczną
konstytucją

i Rosja z absolutyzmem swych carów. Anglia ze swym znaczeniem na arenie
światowej po zwycięstwie rewolucji burżuazyjno -przemysłowej i Francja, która
staje się po bardzo burzliwych metamorfozach cesarstwem, Rzeczpospolita Polska
zaś w końcu XVIII wieku znika na ponad 100 lat z mapy Europy.

Austria i Prusy rosną w potęgę, a Hiszpania przeżywa nowy rozkwit. Niemały
wpływ na tę ewolucję dziejową wywiera polityka władców, którzy wprowadzają
szeroko zakrojone reformy w duchu nowej filozofii oświeceniowej. Są
zwolennikami nowych idei, lecz sprawują władzę absolutną. Jest to czas
absolutyzmu oświeceniowego.

Karola III Hiszpańskiego, Katarzynę II carycę Rosji i Fryderyka II Pruskiego
łączy upodobanie do nowej ideologii, która zaczyna burzyć dotychczasową wizję
świata.

Teraz wierzy się mniej w objawienie Boskie, bardziej w ludzki rozum, nauka i
technika stają się dowodem, że człowiek zaczyna posiadać niezwykłą zdolność
opanowania wszechświata i stworzenia nowego w nim ładu.

Władcy na swych dworach zaczynają otaczać się wybitnymi myślicielami i
uczonymi, poznają nowe poglądy, a następnie wprowadzają reformy mające
unowocześnić rządzone przez ich państwa. Ich odziedziczone przez wieki
monarchie są zacofane administracyjne i gospodarczo.

Nie jest zatem przypadkiem, że nowe myśli, nowe filozoficzne rozważania
wzbudzają entuzjazm władców. Każdy z nich jednak inaczej interpretuje idee
oświecenia zwłaszcza w dziedzinie polityki zewnętrznej i wewnętrznej swego
kraju. Wspólne im umiłowanie władzy absolutnej staje się naśladownictwem
pełnego blasku i rozmachu panowania we Francji Ludwika XIV. Reformy podejmowane
w celu takiej reorganizacji państwa prowadziły jednak we wszystkich
europejskich monarchiach do wzmocnienia despotyzmu co przestawało być elementem
pozytywnym i reformatorskim.

Powstałe przymierza monarchów i filozofów okazały się częstokroć nader złudne.

Nie mniej jednak oświecenie jako nurt filozoficzny zapoczątkowało proces
istotnych przemian i reform. Na przykład Fryderyk II Pruski poświęca całe swoje
panowanie rozbudowie armii oraz ekspansji gospodarczej i terytorialnej niestety
głównie kosztem słabej Polski, która czyni przez to Prusy potęgą militarną.
Cesarz Austrii Józef II kontynuuje dzieło swojej matki cesarzowej Marii-Teresy
niestety różnorodność narodowa i jej tradycja składająca się na jego imperium
powoduje wielkie niezadowolenie społeczne i kładzie cień na jego panowanie.


Mam nadzieję,że pomogłam
4 1 4