Jesteś architektem i masz zaprojektować dla swojego klienta wnętrze domu o cechach wnętrza pałacu barokowego i ogrodó w stylu barokowym. Wymień:
a) jakie elementy architektoniczne i wystroju muszą wystąpić we wnętrzu tego domu?
b) jakie elementy barokowe musi posiadać ogród?

Plz szybko bo na dzis to musze miec bo jutro sprawdzian piszę. Zgóry dzięki. :)

1

Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-25T22:02:48+01:00
Partery – były najbardziej ozdobione a wśród nich partery haftowe, gęsto nasadzone różnymi gatunkami kwiatów tak że przypominały orientalne kobierce. Wymagały wiele pracy i stałej wymiany przekwitających kwiatów na nowe. Mniej eksponowane miejsca zajmowały kwiaty większe oraz nisko strzyżone żywopłoty kontrastujące zielenią z różnego koloru żwirkiem. Rodzajem parterów haftowych były partery kompartymentowe z symetrycznymi ornamentami na planie kwadratu lub prostokąta. W parterach oranżeriowych dominowały drzewka i krzewy wkopywane lub przenoszone z doniczkami w okresie letnim z pomarańczarni. Otoczone parterami kwiatowymi lub rabatami tworzyły urozmaicający akcent. Rabaty zwykle otaczały trawniki – był to początek dominacji stylu angielskiego. Więcej traw można było spotkać na parterach gazonowych, składały się prawie wyłącznie z trawników poprzecinanych piaszczystymi ścieżkami i klombem w centrum. Najniższą część ogrodu, zależnie od warunków naturalnych, zajmowały stawy, baseny i fontanny tworząc parter wodny. Niekiedy z niepotrzebnych fos tworzono kanały ogrodowe, z bieżącą wodą. Takie kanały mogły też być ochroną przed zwierzętami w zwierzyńcu. Woda pozwalała zaprezentować zupełnie odmienną roślinność.


Szpalery – były podstawowym składnikiem boskietów, podkreślały odrębność każdej części ogrodu, tworząc zielone mury chroniące od wiatru i przysłaniające widok. Formowano je na rżzną wysokość w zależności od miejsca i przeznaczenia. Szpalery wysokie formowano w długie, szczelne korytarze, przy czym wysokość drzew miała stanowić 2/3 długości całej alei. Szpalery półpełne, zwane też włoskimi sadzono w jednym lub kilku rzędach, tak aby ich korony się łączyły tworząc jedną całość, a pnie drzew były dobrze widoczne. Dlatego często ich pnie bielono a same drzewa sadzono na wzniesieniu, jedne nad drugimi. W szpalerach ażurowych korony przycinano, pozbawiając je części gałęzi a pozostałe formowano w odrębne gęste skupienia.

Rzeźby roślinne – niektóre "wycinaniki" były tak misterne że tworzyły różnorodne kształty, najczęściej geometryczne ale nie tylko. Rzeźby takie były umieszczone na parterach w grupach lub pojedynczo.

Aleje Dwa szpalery, posadzone równolegle obok siebie, po obu stronach drogi lub ścieżki tworzą najprostszą pojedynczą aleję spacerową. Gdy korony drzew z obu szpalerów stykają się ze sobą mówimy o alei zamkniętej. W alejach otwartych korony albo się nie stykały albo przy pniach odcinano odrosty, pozwalając na swobodny wgląd na boki. Aleje złożone mogły mieć po każdej stronie drogi kilka szeregów drzew (nawet do sześciu). Aleje określane jako białe miały jasną nawierzchnię ścieżek, natomiast zielone (zwykle otwarte) miały drogę zadarnioną. Aleje mogły także biec w linii prostej, krzyżować się lub biec półkolem. Ważnym elementem ogrodu były też tzw. gęsie stopki – 3 aleje zbiegające się w jednym miejscu.

Labirynty – tworzyły gęste żywopłoty lub szpalery otaczajace skomplikowaną siatkę ścieżek. Ślepe odnogi kończyły się ławkami a w centrum labiryntu umieszczano fontannę, gabinet ogrodowy lub inną tego rodzaju atrakcję.

Menażerie – często towarzyszyły zwierzyńcom. Były to kolekcje różnych zwierząt umieszczonych w domkach i zagrodach.

Budowle ogrodowe
W ogrodzie dominowały ścieżki i rośliny. Pogoda zmuszała do stworzenia zabezpieczeń przed zimnem (pomarańczarnia) lub deszczem (altana i belweder) a warunki terenowe wymagały budowy schodów, mostów. itp. Najczęściej spotykano:

schody pełniły funkcje estetyczne i komunikacyjne. Ich ozdobność zależała od miejsca w ogrodzie i terenu na jakim były położone. W części reprezentacyjnej schody były potężne, mocno eksponowane, symetryczne. Z czasem rozpowszechniły się także schody z biegami łukowymi. Schody w niewielkich częściach ogrodów np. w gabinetach i boskietach, nie były mocno rozbudowane, najczęściej połączone z murkami, ozdobione akcentami architektonicznymi, wazonami i rzeźbami.
mury tarasowe były nawiązaniem do murów pałacowych i stanowiły ogrodzenie parterów ogrodowych. Mury dostosowane były do nich wielkością i łączyły się z oranżerią lub grotą. Mury także zróżnicowane były wielkością w stosunku do miejsca w jakim się znalazły. Gdy nie było możliwości dekorowania murów kratami ażurowymi wtedy je malowano techniką olejną lub al fresco. Z czasem malarstwo w ogrodach nie było już stosowane wcale.
groty rzadko robiono sztucznie a w naturze występują rzadko. Tam gdzie takowe były, wzbogacano je rzeźbami mitologicznych postaci.
trejaże stanowiły ażurową konstrukcję z metalu lub drewna tworzącą samodzielne elementy lub stanowiąc ściany altany. Pojedyncze trejaże ustawiano w szpalery lub na tle nie przycinanych drzew.
berso (bindaże) były to trejaże ustawiane wzdłuż chodnika i sklepione łukowo lub wykonywane z ciętych szpalerów.
portyki były podobnie wykonywane jak berso, służyły jako wejścia do sal ogrodowych i gabinetów
belweder stanowi budowla z tarasem widokowym na najbardziej reprezentacyjną część ogrodu. Belwedery sytuowano na obrzeżach ogrodu, na skarpach lub wzgórzach. Oprócz funkcji widokowej, spełniał też funkcję ochrony przed deszczem oraz wypoczynkową.
pomarańczarnie (oranżerie) były budowlami wolnostojącymi służącymi do przechowywania w okresach chłodu roślin egzotycznych. Były to pomieszczenia parterowe, z dużymi oknami po południowej stronie. W okresie letnim pomarańczarnie służyły jako schronienie przed deszczem. W zimie, wypełnione roślinami zabranymi z ogrodu, były namiastką ogrodu.
1 1 1