Odpowiedzi

2009-10-30T18:32:07+01:00
W marcu 1832 r. Mickiewicz jedzie do Drezna. Tu powstają: III cz. Dziadów (wyd. Paryż 1832), fragmenty tłumaczenia Giaura Byrona. W lipcu tego roku wyjeżdża do Paryża, w którym z niewielkimi przerwami spędzi resztę życia. Początkowo włączył się w prace emigracji. Został członkiem Towarzystwa Literackiego, Towarzystwa Litwy i Ziem Ruskich, w 1833 był redaktorem i głównym publicystą "Pielgrzyma Polskiego". Swoje przemyślenia na temat misji Polski i zadań emigracji zawarł w Księgach narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego (1832). W 1834 wydaje Pana Tadeusza.

Zawiedziony w nadziejach na bliski przewrót polityczny w Europie, zniechęcony "potępieńczymi swarami" emigracji, odsuwa się od życia publicznego. Przeżywa wówczas okres pogłębienia życia religijnego, czyta mistyków: Boehmego, Saint-Martina.


Więc: W 1832 roku Mickiewicz przeżył kryzys. Można powiedzieć, że przeżywał depresję, z powodu utraty nadzieji na przewrót polityczny w Europie. Odsunął się od życia publicznego, pogłębia życie religijne.
186 4 186
2009-10-30T18:34:12+01:00
Adam Mickiewicz czuł się bardzo źle będąc na emigracji.Czuł się osamotniony i tęsknił za ojczyzną.Chciał wrócić do kraju,lecz nie mógł.
16 3 16