Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-28T16:56:07+02:00
Autor, kreślac z drobnymi szczegułami sceny z zycia ludości cywilnej, szarych ludzi, ukazuje ich przyziemne troski, trud codziennej egzystencji piwnicznej, krzatanie się, gotowanie, pranie, sposoby zdobywnia pozywienia, które wówczas ludzi głównie interesowały, przyżądzanie nędznych posiłków w prymitywnych i antysanitarnych warunkach, pełną udręczeń i niebezpieczeństw rzeczywistośc powstańczych dni. Na poczatku powstania ludzie mieszkali jeszcze na wyższych piętrach, ale tylko w srodkowej części mieszkań, w przedpokojach, z dala od zewnętrznych ścian budynków; póżniej przenosili się na niższe piętra, a następnie do piwnic, wytyczając poziemne przejscia, prowadzace z domu do domu, z dzielnicy do dzielnicy; kiedy zniszczone budynki stanowiły zagrozenie dla piwnic, ludzie szukali schronień wśród gruzów; domy i mieszkania stały sie więc obszarem zagrozonym. Przerazeni ludzie z tobołkami, kryjąc sie przed bombardowaniem, poszukiwali coraz to nowych, bezpieczniejszych kryjówek. Przemieszczali się z zagrożonych rejonów miasta do bezpieczniejszych miejsc, ale i te wkrótce musieli opuszczac, bo stawały się one grożne. W jednym schronie czy piwnicy musiały mieszkac przypadkowe osoby, ludzie brali udział w budowaniu barykad, gaszeniu pozarów, wyciaganiu rannych z gruzów i innych czynnościach. Ludzie żyli w niedostatku, w poczuciu beznadziejności, w syduacji ciągłego, śmiertelnego zagrozenia, przerazeni i bezbronni. w czasie powstania warszawskiego trwały wciąż uciążliwe ostrzeliwania, naloty i bombardowanie miasta; ludzie przeżyli grozę i koszmar trudny do opisania. Runeły domy, kościoły, zabytki; ulice zamieniały sie w ruiny, miasto umarło.