Odpowiedzi

2010-03-29T15:07:38+02:00
Ścieżka dydaktyczna została wyznaczona w oparciu o walory przyrodnicze, kulturowe i religijne. Wyznaczono poszczególne jej etapy (przystanki) nawiązując do istniejących już tras dróżkowych.
1. Trasę wycieczki rozpoczynamy od Kaplicy Ukrzyżowania, która znajduje się w północno-zachodniej części dróżek, na górze Żar. Jej budowę rozpoczął Mikołaj Zebrzydowski w 1600 r. a wzorował się na Kaplicy Krzyża Świętego w Bazylice Zmartwychwstania Pańskiego w Jerozolimie. W 1623 r. Jan Zebrzydowski dokonał powiększenia tej świątyni do dzisiejszych rozmiarów.
2. Schodzimy kamiennymi schodkami w dół do pustelni św. Heleny. Powstała ona za czasów Jana Zebrzydowskiego po 1632 r. na północno-zachodnim stoku góry Żar. Na przedniej ścianie widnieje krzyż, który opada skośnie. We wnętrzu pustelni znajduje się przedsionek, trzy izdebki mieszkalne oraz w części frontowej Kaplica Znalezienia Krzyża.
3. Kierujemy się szlakiem w dół, przechodząc obok Kaplicy Obnażenia. Obserwujemy bujnie rozkwitającą przyrodę. Napotykamy tutaj stanowiska jaskra ostrego (Ranunculus acris) oraz szałwii łąkowej (Salvia pratensis).
4. Idąc dalej widzimy kaplicę z ołtarzem, pięknymi organami i malowidłami. Jest to Kościół Trzeciego Upadku a obok niego zauważamy drzewo dużych rozmiarów. Jest to dąb bezszypułkowy (Quercus petraea), którego obwód wynosi 417 cm.
5. Nadal schodzimy szlakiem w dół, a następnie przechodzimy przez asfaltową drogę i jesteśmy na wprost Kaplicy Płaczących Niewiast. Wybudowana w roku 1782, przebudowana od fundamentów według projektu br. Kamila Żarnowskiego w roku 1902. Ma kształt prostokąta z absydą od strony północnej.
6. Dalej idziemy wzdłuż alei dębów i kasztanów, gdzie szeregowo rosną dęby bezszypułkowe (Quercus petraea) oraz kasztanowce zwyczajne (Aesculus hippocastanum). Wśród nich wyróżnia się potężny dąb, mający 465 cm szerokości, do objęcia którego potrzebowaliśmy aż czterech osób.
7. Po chwili zauważamy kolejny niesamowity okaz dębu, bo mający w obwodzie aż 570 cm. Jego wygląd jest charakterystyczny, ponieważ z jednej strony ma zniszczoną korę.
8. Idąc wzdłuż alei widzimy kolejne "ciekawe" drzewo, które zaskakuje nas swym wyglądem, "lipa z lipy " – tak nazywamy ten okaz. Wyglądem przypomina nam człowieka czy potwora rozwierającego paszczę, gdyż jego wnętrze jest ciekawie wydrążone. Jest to lipa szerokolistna (Tilia platyphyllos).
9. Kolejnym naszym przystankiem jest stary, opuszczony, drewniany domek, który zauważamy po naszej lewej stronie. Obok niego znajduje się tak samo stara studnia. Myślimy, że całkiem niedawno ktoś tutaj mieszkał, ponieważ dom nie jest zniszczony.
10. Kierując się cały czas na południe dochodzimy do drogi asfaltowej, przechodzimy przez nią i na wprost widzimy Kaplicę Drugiego Upadku. Została ona wybudowana w latach 1615-1616. Kaplica ma charakter budowli z dwiema kondygnacjami, rozdzielonymi na zewnątrz mocno zarysowanym gzymsem. Wewnątrz znajduje się kamienna figura Chrystusa upadającego pod krzyżem.
11. Następnym przystankiem jest ciekawy okaz dębu, z którego pozostał jedynie nagi, wysoki pień kolorem i kształtem przypominający pomnik.
12. Na naszej trasie widzieliśmy wiele starych i wielkich drzew. Myśleliśmy, że rekord został już pobity. Jednak zauważony przez nas dąb ma w obwodzie 6m! To niesamowite!
13. Kierujemy się teraz na lewo, gdzie widnieje Pałac Heroda otoczony dębami. Pałac ten zbudowany został w 1609 r. W jego wnętrzu znajdują się trzy ołtarze.
14. Idąc dalej zauważamy pomnik przyrody - dąb bezszypułkowy (Quercus petraea) z przymocowaną tabliczką z napisem "Pomnik przyrody prawem strzeżony". Jest to piękne drzewo, jednak nie ma dużego obwodu, w porównaniu do spotkanych wcześniej drzew, bo ledwie 320 cm.
15. Na wprost dochodzimy do Kaplicy Świętej Weroniki. Wybudowana została ona w roku 1926 na miejscu zniszczonej z lat 1632-1641. Ma kształt kwadratu i jest otwarta z czterech stron arkadami. W jej wnętrzu znajduje się kamienna figura św. Weroniki.
16. Wędrując nadal ścieżką w dół dochodzimy do mostu kolejowego. Jest to solidny, żelazny most. I właśnie na tym moście kończymy naszą trasę.