Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2009-11-01T11:55:10+01:00
Od wielu lat rak p³uca stanowi powa¿ny problem zdrowotny tak¿e w Polsce. W pierwszej czêci referatu przedstawiono
wspó³czesne wymogi dotycz¹ce profilaktyki, diagnostyki i leczenia pacjentów z rakiem p³uca w oparciu o literaturê i
praktykê kliniczn¹. Warto podkreliæ, ¿e standardy diagnostyki i leczenia a tak¿e umiejêtnoci i wiedza polskich lekarzy
nie odbiegaj¹ generalnie od standardów obowi¹zuj¹cych w krajach Europy Zachodniej i Ameryki. W drugiej czêci
referatu omówiono zagadnienia dotycz¹ce wp³ywu reformy zdrowia na organizacjê opieki nad pacjentem onkologicznym
na przyk³adzie drogi pacjenta z rakiem p³uca od rozpoznania do leczenia. Uwzglêdniono zadania lekarza pierwszego
kontaktu, opieki specjalistycznej, paliatywnej oraz rolê niestety negatywn¹ kas chorych, które od roku s¹
jednym z najwa¿niejszych elementów systemu polskiej opieki zdrowotnej. W pierwszym rzêdzie nale¿y zwróciæ uwagê na
bardzo pón¹ wykrywalnoæ raka p³uca, co powoduje, ¿e du¿a czêæ pacjentów nie mo¿e zostaæ poddana leczeniu,
leczenie pozosta³ych z tego wzglêdu jest d³ugie i kosztowne. Szczególnie istotne tu jest zwrócenie uwagi na profilaktykê.
Wed³ug reformy ochrony zdrowia zadania zwi¹zane z profilaktyk¹ powinny byæ realizowane przez ró¿ne podmioty i
instytucje przede wszystkim kasy chorych, samorz¹d wojewódzki i powiatowy czy miejski. Ka¿da z tych instytucji
cierpi na brak funduszy, st¹d generalnie zaistnia³a sytuacja, ¿e wobec braku koordynacji tych dzia³añ ¿adna z tych
instytucji nie jest w stanie realizowaæ dzia³añ dotycz¹cych profilaktyki i wychowania zdrowotnego w nale¿ytym stopniu.
Wa¿nym spostrze¿eniem jest to, ¿e po reformie opieki zdrowotnej oraz administracyjnej w³adze rz¹dowe ca³kowicie
zrzuci³y z siebie zadania dotycz¹ce profilaktyki palenia tytoniu jak równie¿ wychowania zdrowotnego i przerzuci³y te
obowi¹zki bezporednio na samorz¹dy. Od decyzji w³adz samorz¹dowych (sejmików wojewódzkich, rad powiatów i
miast czy gmin) oraz ich bud¿etu zale¿eæ bêdzie to w jaki sposób bêdzie realizowana profilaktyka. Droga pacjenta z
regu³y zaczyna siê od lekarza pierwszego kontaktu. Zbiorczym mianem lekarza pierwszego kontaktu okrelono lekarzy
ró¿nych placówek i systemów wiadcz¹cych podstawow¹ opiekê zdrowotn¹ pacjentom. W odniesieniu natomiast do
roli placówek specjalistycznych istotnym faktem jest, ¿e w Polsce nadal (i zawsze obowi¹zywa³a) obowi¹zuje regu³a
przekazania pa³eczki. Oznacza to, ¿e lekarz pierwszego kontaktu (niezale¿nie jaki sposób praktyki prowadzi) z chwil¹
skierowania pacjenta do specjalisty w wielu przypadkach czuje siê ca³kowicie zwolniony z dalszej odpowiedzialnoci
nad pacjentem przekazuj¹c ja specjalicie do chwili, gdy ten ca³kowicie nie zakoñczy diagnostyki czy leczenia. W praktyce
oznaczaæ to mo¿e w niektórych przypadkach przejêcie opieki nad pacjentem na zawsze. Podkrelaj¹c negatywn¹
rolê kas chorych w aspekcie organizacji opieki zdrowotnej nad pacjentem z rakiem p³uc zwraca uwagê fakt, ¿e Kasy
chorych nie s¹ w stanie ani okreliæ ani pokryæ potrzeb finansowych placówek wszelkich stopni od podstawowych do
wysokospecjalistycznych. Wobec takiej sytuacji byt szczególnie kosztoch³onnych placówek specjalistycznych to wielki
hazard. Nie mo¿na okreliæ ¿adnych przes³anek logicznej polityki Kujawsko-Pomorskiej Regionalnej Kasy Chorych
wobec placówek specjalistycznych. Kasy chorych w ka¿dej sytuacji trudnoci t³umacz¹ siê brakiem pieniêdzy. Czêæ
placówek klinicznych jest dzi w wzglêdnie dobrej sytuacji finansowej ale kto wie, co bêdzie jutro. Ten brak dobrej
woli i szukania innych ni¿ w ograniczaniu wiadczeñ oszczêdnoci przy znacznych kosztach w³asnych funkcjonowania
kas chorych poddaje pod w¹tpliwoæ sensownoæ tak przeprowadzonej reformy, poniewa¿ niezale¿nie od pozytywnych
opinii niektórych polityków realia i sonda¿e wskazuj¹ na pogorszenie jakoci us³ug medycznych w dobie reformy
w porównaniu do dawnego, wywodz¹cego siê z czasów komunistycznych systemu. Wiêkszoæ jest zgodna, ¿e s³uszna byæ
mo¿e reforma zosta³a przeprowadzona zbyt póno, bez w³aciwego przygotowania. Obecnie jednak nie ma ju¿ czasu na
gro¿¹ce pogorszeniem siê stanu zdrowotnego Polaków eksperymenty i politycy ster dzia³añ powinni przekazaæ fachowcom.
Do wspó³pracy w porz¹dkowaniu systemu opieki zdrowotnej w Polsce powinni zostaæ zaproszeni szerzej w moim
przekonaniu lekarze polonijni, którzy ¿yj¹c i pracuj¹c w krajach, gdzie funkcjonuj¹ sprawdzone od wielu lat systemy wniosą wiele cennych wskazówek.