Odpowiedzi

2010-03-31T18:23:08+02:00
Motyw dziecka, jako samodzielnego bohatera literackiego pojawił się w literaturze romantycznej. Kilkadziesiąt lat później pisarze świat dzieci, położenie najbiedniejszych z nich, uczynili jednym z ważniejszych tematów prozy i poezji. Na przykładzie losów dzieci analizowali szerokie zjawiska społeczne. Większą wagę do okresu dzieciństwa zaczęto przywiązywać po odkryciu przez Freuda silnego wpływu tego okresu na dalsze życie. Z tego czasu wyprowadzał on wszystkie najgłębiej skrywane kompleksy (m.in. kompleks Edypa czy kompleks Elektry). Literatura współczesna stworzyła sugestywne obrazy dzieciństwa, wielu autorów odbywa symboliczną "podróż do miejsca urodzenia" w poszukiwaniu tożsamości. Dzieciństwo w literaturze bywa arkadyjskim okresem beztroski, krainą łagodności, ale nie brak i utworów mówiących o dzieciach jako ofiarach wojny, biedy, chorób, o koszmarze nieszczęśliwego dzieciństwa.


dziecko w literaturze:

"Treny" - Jan Kochanowski opłakuje ukochaną córkę Urszulkę, która w chwili śmierci miała zaledwie trzy lata. Poeta przypisał dziecku wyjątkowe zdolności, z Urszulką wiązano wielkie nadzieje, pisarz twierdził, że jej radość, pogoda decydowała o szczęściu całego domu, rodziców, nazwał ją nawet Safą słowieńską. Kochanowski zadaje pytanie o to, co stało się z Urszulą po śmierci, pytanie o życie pozagrobowe jest w gruncie rzeczy pytaniem o samo istnienie Boga.

dziecko w sztuce:

"Dziewczynka z chryzantemami" - Olga Boznańska namalowała ubraną w popielatą suknię dziewczynkę, która nie jest już dzieckiem, ale nie jest jeszcze kobietą. Jej smutne, tajemnicze spojrzenie od lat fascynuje miłośników malarstwa.

Słonecznik - Olga Boznańska

Portret córek - Wojciech Kossak

Portret córki - Jadzi - Teodor Axentowicz

Portret córki - Kazi - Teodor Axentowicz

"Dziewczynka w czerwonej sukience" - Józef Pankiewicz