Odpowiedzi

2010-04-03T16:48:15+02:00
1989-1990
Po zdławionych przez jugosłowianska policje demonstracjach Albanczyków Kosowo
utraciło status autonomicznej prowincji i zostało podporzadkowane bezposredniej
administracji Belgradu.
Czerwiec 1991
Chorwacja i Słowenia ogłosiły deklaracje niepodległosci i wystapiły z federacji
Jugosławii, w odpowiedzi armia jugosłowianska zaatakowała Słowenie i wycofała sie po
10 dniach wojny.
Lipiec 1991
Starcia w Chorwacji pomiedzy wspieranymi przez regularna armie jugosłowianska
Serbami a Chorwatami przerodziły sie w regularna wojne.
Luty 1992
Niepodległosc ogłosiła Bosnia i Hercegowina, w odpowiedzi bosniaccy Serbowie utworzyli
własne panstwo; rozpoczeły sie walki.
Kwiecien 1992
Bosniaccy Serbowie rozpoczeli obleAenie Sarajewa, stolicy Bosni i Hercegowiny.
Maj 1992
ONZ nałoAyła sankcje na pozostałe w zwiazku federacji Jugosławii Serbie i Czarnogóre
oskarAajac je o sprowokowanie wojny w Chorwacji i Bosni.
Styczen 1993
Miedzynarodowi mediatorzy Cyrus Vance i lord David Owen ogłosili plan podziału Bosni
i Hercegowiny na 10 prowincji, za podstawe jego opracowania przyjeli aktualna mape
etniczna; plan został zaakceptowany przez rzad Bosni, odrzucili go bosniaccy Serbowie.
Marzec 1993
Na terenie bosniackiej Hercegowiny rozpoczeły sie walki muzułmansko-chorwackie;
bosniaccy Chorwaci równieA zapragneli wykroic w Bosni swoje własne panstwo tzw.
Herceg-Bosnie.
Kwiecien 1993
Rada Bezpieczenstwa ONZ ogłosiła szesc "stref bezpieczenstwa" dla bosniackich
Muzułmanów: Sarajewo, Tuzla, Gepa, GoraAde, Bihac i Srebrenica.
Lipiec 1993
W Genewie zostało osiagniete wstepne porozumienie w sprawie utworzenia na terenie
Bosni i Hercegowiny trzech panstw etnicznych: serbskiego, chorwackiego
i muzułmanskiego; rozmowy załamały sie po zerwaniu przez bosniackich Serbów
rozejmu.
Luty 1994
Ponad 60 osób zostało zabitych a około 200 rannych, kiedy pocisk z mozdzierza trafił
w targowisko w centrum Sarajewa; w pare dni pózniej NATO nakazało bosniackim
Serbom wycofanie cieAkiej artylerii ze wzgórz okalajacych Sarajewo, w przypadku nie
wypełnienia warunków ultimatum Sojusz zagroził im atakami lotniczymi.
Marzec 1994
Rzad bosniacki i przedstawiciele bosniackich Chorwatów zaakceptowali wynegocjowane
przez Amerykanów porozumienie pokojowe konczace wojne muzułmansko-chorwacka.
Maj 1994
Ogłoszony został kolejny miedzynarodowy plan pokojowy zakładajacy podział Bosni
i Hercegowiny; zaakceptował go rzad bosniacki, ale odrzucili bosniaccy Serbowie.
Maj 1995
W odpowiedzi na zignorowanie przez bosniackich Serbów ultimatum NATO dotyczacego
wycofania cieAkiej artylerii z okolic Sarajewa, samoloty Sojuszu zaatakowały serbskie
cele militarne na terenie Bosni; Serbowie zas zbombardowali "strefy bezpieczenstwa",
w Tuzli w wyniku ataku mozdzierzowego zgineło ponad 70 osób.
Czerwiec 1995
Bosniaccy Serbowie zaatakowali i zdobyli Srebrenice, ogłoszona przez ONZ "strefa
bezpieczenstwa".
Lipiec 1995
Bosniaccy Serbowie zaatakowali i zdobyli kolejna oenzetowska strefe bezpieczenstwa -
Gepe, która w popłochu opusciły tysiace mieszkanców.
Sierpien 1995
Armia chorwacka przeprowadziła błyskawiczna kontrofensywe i zajeła znajdujace sie
dotad w rekach Serbów: Krajine i czesc Sławonii; tysiace Serbów uciekło przed
Chorwatami do Serbii; amerykanska dyplomacja rozpoczeła prace nad nowym planem
pokojowym dla Bosni i Hercegowiny; samoloty NATO zaatakowały serbskie cele
wojskowe na terenie Bosni.
Wrzesien 1995
Negocjatorzy uzgodnili podział Bosni i Hercegowiny na czesc chorwacko-muzułmanska
oraz serbska tworzace jedno panstwo; wojska muzułmanskie i chorwackie
przeprowadziły kontrofensywe, odbijajac z rak Serbów czesc terytoriów na północy
i zachodzie Bosni; NATO wstrzymało naloty po wycofaniu przez Serbów cieAkiej artylerii
z okolic Sarajewa.
Listopad 1995
W wyniku rozmów pokojowych (uczestniczyli w nich prezydenci Chorwacji, Serbii
i Bosni) w wojskowej bazie amerykanskiej w Dayton, w stanie Ohio w USA osiagniete
zostało porozumienie zakładajace powstanie federacji muzułmansko-chorwackiej
i republiki serbskiej w Bosni i Hercegowinie oraz właczenie do Chorwacji pozostajacej w
rekach serbskich czesci Sławonii;Trybunał Miedzynarodowy oskarAył przywódców
bosniackich Serbów Radovana KaradAicia i generała Ratko Mladicia o zbrodnie
ludobójstwa.
Jesien 1997
W stolicy Kosowa Prisztinie demonstrowali albanscy studenci domagajac sie
przywrócenia albanskiego szkolnictwa, serbska policja brutalnie rozpedziła
manifestantów. Straciła na popularnosci pozytywistyczna koncepcja pokojowego oporu
i budowy niezaleAnego społeczenstwa w podziemiu, lansowana przez dotychczasowego
duchowego przywódce Albanczyków Ibrahima Rugove, a coraz wieksze poparcie zaczeła
uzyskiwac posługujaca sie hasłami nacjonalistycznymi UCK (Armia Wyzwolenia
Kosowa).
1998
UCK zainicjowała działania zbrojne wymierzone w mieszkajacych w Kosowie Serbów
i doprowadziła do powstania kontrolowanego przez bojowców UCK tzw. "wyzwolonego
terytorium" na obszarze Drenicy; armia i policja jugosłowianska rozpoczeła
kontrofensywe przeciw partyzantom palac domy i ostrzeliwujac wioski, doszło do starc
na granicy albansko-serbskiej; UCK ogłosiła powszechna mobilizacje oraz "stan
wojenny", w lasach schroniły sie tysiace uchodzców.
24 marca 1999
Po niepowodzeniu zainicjowanych przez polityków UE w zamku Rambouillet we Francji
rozmów pokojowych pomiedzy Serbami a przywódcami kosowskich Albanczyków
samoloty NATO rozpoczeły bombardowanie celów strategicznych w Jugosławii; Rosja
zerwała współprace z NATO. ONZ uznała interwencje NATO za uzasadniona.
3 czerwca 1999
Jugosławia przyjeła plan pokojowy przedstawiony przez społecznosc miedzynarodowa,
który przewidywał: stacjonowanie w Kosowie miedzynarodowych sił bezpieczenstwa pod
auspicjami ONZ, połoAenie kresu przemocy i wycofanie armii jugosłowianskiej,
rozbrojenie UCK, zapewnienie uchodzcom bezpiecznego powrotu do domu, ustanowienie
tymczasowego zarzadu prowincji zgodnie z rezolucja ONZ oraz autonomie dla Kosowa
z "zachowaniem terytorialnej integralnosci Jugosławii".
10 czerwca 1999
Armia jugosłowianska rozpoczeła wycofywanie sie z Kosowa a NATO zaprzestało
ataków. Zakonczyła sie pierwsza w Europie wojna w obronie praw człowieka. <--------- kalendarium.