Odpowiedzi

2010-04-06T08:19:42+02:00
Kryzys papiestwa i niepokoje religijne w XIV i XVw.konflikt cesarstwa z papiestwem za panowania Fryderyka Barbarossy i papierza Innocentego III rozpoczął się w 1308-1378niewolą awilońską. Gdy doszło do kryzysu kościoła w XIV i XVw. Zaczęto budowę scentralizowanej monarchii papiestwa kościelnego;rozpoczęła się także wielka schizma zachodnia(1378-1449).ruchy heretyckie Po śmierci Henryka VII na tron wchodzi Zotar z Suplinburga(zwolennik reformy odnowy kościoła).W Ipoł. XIIw. Władze w niemczech przejął Fryderyk Barbarossa za swoimi doradcami;jednym z największych był Kanclerz Rejnold z Dassed. Skonstruowali oni na podstawie prawa rzymskiego nowy uniwersalny program panowania cesarza w świecie chsześciajńskim.Program ten głosił,że władza cesarza ma charakter zwierzchni w stosunku do papieża. Po śmierci Fryderyka Barbarossy w niemczech panuje okres bezkrólewia 1250-1273okres ten powodował konflikty wewnętrzne spowodowane dążeniem do zdobycia władzy.Okres ten wykozystał papież Innocenty III,aby wzmocnić swoją pozycję poprzez walki o tron niemiec Papierz zdołał rozszerzyć państwo kościelne narzucając swoje zwierzchnictwo polsce,co było chwytem politycznym.InnocentyIIIsformułował teokratyczny program panowania papież(nazwał się namiestnikiem Chrystusa na ziemi)Na przełomie XIII i XVw dochodzi do zmiany w stosunkach cesarsko papieskich.Tradycyjne miejsce cesarstwa zajmuje Francja rządzona przez Filipa IV Pięknego.Przyczyną konfliktu Filipa IV Pięknego z papierzem Bonifacym VIII,było dążenie króla, a także papieża do zapewnienia sobie władzy absolutnej w Europie. Inną przyczyna było nałożenie przez Filipa IV pięknego podatków na Kler Francuski. Filip IV Piekny wstrzymał także opłaty jakie kościół francuski dawał do Unii Rzymskiej (Watykanowi).1302rozstrzygnięcie konfliktu na korzyść Filipa IV Pięknego.Filip uzyskał poparcie dla swojej polityki ze strony zgromadzenia reprezentantów społecznych. Klemens V, następca Fryderyka Barbarossy otworzył jeden z najwiekszych okresów NIEWOLI AWINIOŃSKIEJ papieży. Stolica Rzymska kościoła została przeniesiona do Alwinionu we Francji. Przez następne 70lat opiekunami polityki papieży będą królowie francuscu. Okres niewoli AWINIOŃSKIEJ spowodował narzucenie podatków kościołów,monarchowie mieli wpływ na sądy koscielne,utratę na znaczeniu autorytetu ideologicznego i politycznego papiestwa,budowanie scentralizowanej monarchii państwa kościelnego ,beneficjum (nadanie ziemi przez władzcę w dozywotnie użytkowanie jako wynagrodzenie za sprawowany urząd; urząd kościelny,któremu przysługiwały określone posiadłości lub dochody)Kuria Rzymska(W kościele katolickim ogół instytucji i urzędów centralnych,przy pomocy których papież zarządza kościołem)Rozwój kurii rzymskiej rozpoczął się w Xiw, w czasach reformy gregoriańskiej.Papiestwo gromadziło beneficjum,rozbudowywali system finansowy kościoła(zbierano podatki)zaostrzono nadzór nad czystością wyznania. Inkwizycja miała służyć nieprzedostaniu się herezji.Papiestwo zajęło się administracją kościoła.Wypłynęło to ze środowisk duchownych i świeckich. Nastąpił upadek moralny kościoła. Na początku dziennym był synonizm naporyzm. Grzegorz XI za namową mistyczki Katarzyny w 1378 przeniósł stolice z Awinionu do Rzymu.Po smierci Grzegorza XI rozpoczęła się wielka schizma zach. Część kolegium wybierająca papieży zostanie w Rzymie a część pojedzie do Ainionu. Początkowo myślano, iż wyjściem ze schizmy zach. Będzie zwoływanie papiestwa w Pizie. Miało to za cel przezwyciężenie schizmy i reformę kościołakoncyliaryzm-duchowni uznali wyższości autorytetu soboru powszechnego nad władzą papieża ale nie udawało się im doprowadzić do całkowitego zwycięstwa.Jedną z konsekwencji rozłamu w kościele,był ścisły związek instytucji kościelnych w poszczególnych krajach,z monarchią i państwem oraz kwestionowanie roli papiestwa.Najważniejsze herezje w II poł. XIV i XVw:doktryna angielskiego teologa(jednym źródłem wiary jest pismo święte,a do poprawnego życia jest potrzebne państwo i społeczeństwo)i ruch husycki(występowali przeciw przeżuceniu przez franciszkanów zasady bezwzględnego ubóstwa i posiadaniu przez zakon majątku)
1 5 1