Odpowiedzi

2011-07-29T15:23:08+02:00

Ta odpowiedź została oznaczona jako zweryfikowana

×
Zweryfikowane odpowiedzi zostały sprawdzone przez ekspertów, dlatego mamy pewność, że są prawidłowe i bezbłędne. Od dawna na zadane.pl znajdziesz tysiące poprawnych odpowiedzi, które zostały sprawdzone przez moderatorów (najbardziej zaufanych członków naszej społeczności).

WOLFGANG AMADEUSZ MOZART ( ur. w 1756 r. w Salzburgu, zm. w 1791 r. w Wiedniu )  to kompozytor austriacki, jeden z klasyków wiedeńskich. Pochodził z rodziny muzycznej. Ojciec Leopold Mozart, skrzypek, kompozytor i dyrygent kapeli arcybiskupiej w Salzburgu.

Jako genialne dziecko Wolfgang zaczął występować w wieku 6 lat razem z ojcem i siostrą ( utalentowaną pia-nistką ), grając na klawikordzie, skrzypcach, fortepianie i organach na dworach królewskich, w salonacharystokracji austriackiej, niemieckiej, francuskiej, angielskiej. Koncertował też w Szwajcarii, Włoszech, czy Belgii. Małego Wolfganga, „cudowne dziecko” znała cała utytułowana Europa. Obdarzony był niezwykłymi zdolnościami muzycznymi: absolutny słuch oraz niespotykaną pamięć muzyczną.

Wolfgang w wieku 8 lat napisał pierwszą symfonię, w wieku 11 lat pierwszą operę, a w wieku 12 lat wystąpił jako dyrygent. Jako młody człowiek otrzymał dwa poważne wyróżnienia: order Złotej Ostrogi od papieża oraz został przyjęty do Accademii dei Filharmonici jako „compositore” w Bolonii. W latach 1769-1777 i 1779-1781 był koncertmistrzem na dworze arcybiskupa w Salzburgu. Jednak niechęć arcybiskupa Colloredo  do licznych wyjazdówkompozytora spowodowała, iż Mozart wycofał się z pracy. W 1781 roku wyjechał z tego miastai osiadł na stałe w Wiedniu. Sześć lat później otrzymał stanowisko nadwornego kompozytora cesarskiego, o co bardzo się starał nie tylko ze względu na prestiż, lecz przede wszystkim na stałe dochody.

Po śmierci , której przyczyny nie są do dziś wyjaśnione, został pochowany we wspólnym grobie, a za jego trumną szła garstka znajomych, którzy z powodu złej pogody rozeszli się przed cmentarzem. Z nie wyjaśnionych powodów nie uczestniczyła w pogrzebie także żona. Do dziś nie udało się ustalić miejsca wiecznego spoczynku Mozarta.

 

W. A. Mozart skomponował:

19 oper:

opera seria – np. Idomeneo, król Krety;

opera buffa – np. Wesele Figara, Cosi fan tutte, czyli tak czynią wszystkie, Don Giovanni;

singspiel – Uprowadzenie z Seraju, Czarodziejski flet, Bastien i Bastienne.

49 symfonii

28 koncertów fortepianowych

koncerty na inne instrumenty:

18 sonat fortepianowych 32 sonaty skrzypcowe

Ponad 30 divertimenti,

11 serenad (m.in.: „Eine kleine Nachtmusik” KV 525)

Ponad 100 pieśni i arii

18 mszy - Requiem KV 626.

 


 W. A. Mozart jako artysta i muzyk często wydaje się istotą „nie z tego świata”. Ale dzięki pełnych życia, najprawdziwszych listów, jakie kiedykolwiek napisał muzyk, poznajemy Mozarta jako człowieka. Mówi się, że Mozart był tylko gościem na tej ziemi: zarówno w najwyższym duchowym znaczeniu, jak i w zwykłym ludzkim sensie. Tak naprawdę nigdzie nie czuł się „u siebie”: ani w Salzburgu, gdzie się urodził, ani w Wiedniu, gdzie zmarł. W życiu wielkich mistrzów muzyka nie jest tylko „książkowym” odzwierciedleniem przeżyć, lecz nijako królestwem rządzącym się własnymi prawami. Jego duchowy i muzyczny rozwój dokonał się więc niezależnie od jego osobistych losów. Mozart był człowiekiem genialnym. Jego słuch muzyczny, pamięć oraz inteligencja nie mieściły się w kategoriach przeciętnych norm. Pod kierunkiem ojca, już jako dziecko, w pełni opanował rzemiosło muzyczne. Pisał nuty bardzo szybko, muzykę na papier przelewał od razu w wersji skończonej, doskonałej, bez poprawek i skreśleń. Gdyby dziś ktokolwiek zechciał zaledwie przepisać (a nie stworzyć) ręcznie wszystkie jego utwory, to oceniono, ze zabrakłoby mu tych niespełna 36 lat, które przeżył Mozart, aby to uczynić. W swojej twórczości osiągnął zdumiewającą wszechstronność i swobodę muzyczną. Umiał odnaleźć się we wszystkich gatunkach muzyki, które znacznie rozwinął. Szczególne miejsce w jego twórczości zajmuje teatr muzyczny. Mozart stworzył własną estetykę operową, wznosząc się ponad schematyczny podział: seria i buffa. Twórczość instrumentalna Mozarta obejmuje przede wszystkim formy cykliczne: symfonie, koncerty i sonaty, oparte na klasycznym schemacie formy sonatowej. Bogaty zbiór stanowi również muzyka kameralna. Związany przez dłuższy czas z dworem biskupim, Mozart pozostawił także utwory religijne. Ukoronowaniem jego twórczości jest słynne Requiem – ostatnie zamówienie, dokończone już po jego śmierci przez jego ucznia Sűsmay`a. Jest to dzieło doskonałe pod względem muzycznym, ale także głęboko religijne, bardzo osobiste, o wstrząsającej sile wyrazu. Twórczość Mozarta jest szczytem osiągnięć muzycznych jego epoki. Bez jego muzyki każde kolejne pokolenie byłoby nieskończenie uboższe.

 

 

Pozdrawiam.

2 5 2