Odpowiedzi

2010-04-08T17:59:00+02:00
Autor analizuje rolę, jaką odgrywali posłowie i ambasadorzy polscy w stosunkach polsko-sowieckich. W lipcu 1921 r. funkcję posła w Moskwie objął Tytus Filipowicz, który organizował od podstaw poselstwo. W 1925 r. posłem został Stanisław Patek, który negocjował pakt o nieagresji. W 1934 r. poselstwa w Warszawie i Moskwie podniesiono do rangi ambasad. W latach 1933–1936 ambasadą kierował Juliusz Łukasiewicz – sowietolog, rzecznik dobrych stosunków z ZSRR i wykonawca „linii Becka. Misja Wacława Grzybowskiego przypadła na przełomowy okres 1936–1939. Nie potrafił właściwie zinterpretować paktu Ribbentrop–Mołotow, a wydarzenia z 17 września 1939 r. były dla niego wielkim zaskoczeniem. Przywrócenie stosunków dyplomatycznych otwarło nowy rozdział w stosunkach polsko-sowieckich. Ambasadorem został prof. Stanisław Kot, który nie miał dyplomatycznego przygotowania, bronił zasady utrzymywania dobrych stosunków, zgodnie z „linią Sikorskiego”. Jego następcy, Tadeuszowi Romerowi, zawodowemu dyplomacie przyszło kierować ambasadą w krytycznym okresie rosnącego napięcia w stosunkach polsko-sowieckich. (Red.)

Recenzje