Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-04-10T08:18:33+02:00
Współczesny człowiek mimo różnic rasowych, narodowościowych i kulturowych należy do jednego żyjącego dziś podgatunku Homo sapiens.
Wymarcie dinozaurów przed 65 milionami lat i wielkie zmiany, jakie zachodziły wówczas w przyrodzie sprzyjały obsadzaniu nowych nisz ekologicznych przez potomków osobników ocalałych podczas wielkiego wymierania. Wśród nich były również ssaki naczelne, których najstarszymi przedstawicielami były zapewne niewielkie nadrzewne plezjadapidy {Plesiadapoidea) z epoki paleocenu.Również rozmiary ich mózgu były dość duże w porównaniu z innymi ssakami. Zmniejszyło się znaczenie węchu (niewielki nos) i słuchu (małżowiny uszne straciły ruchomość i zmalały). Dość wcześnie, już u progu oligocenu (ok. 35 min lat temu), małpy zdążyły podzielić się na główne grupy ewolucyjne. Pojawiły się wtedy małpy szerokonose (Platyrrhini), zamieszkujące Amerykę Południową (np. kapucynki, wyjce i czepiaki), a małpy wąskonose (Starego Świata) rozdzieliły się na człekokształtne, czyli hominoidy, i zwierzokształtne {Cercopithecoidea). Początkowo przewagę ewolucyjną uzyskały człekokształtne, które jeszcze we wczesnym miocenie (kilkanaście min lat temu) liczyły więcej gatunków niż wąskonose małpy zwierzokształtne (dziś bardzo zróżnicowane gatunkowo, obejmujące m.in. koczkodany, makaki, pawiany, mandryle, nosacze czy gerezy). Obecny sukces ewolucyjny małpy zwierzokształtne zawdzięczają nowym przystosowaniom, takim jak wielokomorowy żołądek, który umożliwił - np. gerezom - odżywianie się niezbyt kalorycznym pokarmem, jakim są liście drzew.
3 2 3