Odpowiedzi

2010-04-10T14:37:08+02:00
Http://pl.wikipedia.org/wiki/Rycerze_Okr%C4%85g%C5%82ego_Sto%C5%82u
5 3 5
2010-04-10T15:07:36+02:00
Agravaine
rycerz Okrągłego Stołu i brat Gawaina, Gaherisa i Garetha, synów króla Lota z Orkney i Morgause. Poślubił Laurel, siostrzenicę Lionorsa. Jego jedyna wielka chwila to intryga z Mordredem w celu zdemaskowania cudzołóstwa Ginevere i Lancelota, z którego ręki zginął, gdy próbował przyłapać królową w sypialni na gorącym uczynku.

Angwish, Angwisance
król Irlandii i ojciec Izoldy z Irlandii. Wydaje się, że walczył po stronie zbuntowanych królów przeciw Arturowi i na początku Arturowych rządów, a później został towarzyszem Okrągłego Stołu. Król Marek z Kornwalii był jego wasalem. Tristan, chcąc się temu sprzeciwić, przybył doń i przy tej okazji zabił królewskiego brata Morholta; wtedy właśnie po raz pierwszy ujrzał Izoldę.

Aries
pastuch, domniemany ojciec Tora. Gdy chłopiec poprosił, aby mógł zostać rycerzem, Aries przyprowadził go na dwór Artura. Merlin wyjawił wówczas, że w rzeczywistości Tor jest synem króla Pellinore'a. Z czasem stał się znakomitym rycerzem Okrągłego stołu. Aries to w całej arturiańskiej sadze bodaj jedyna postać wywodząca się z pospólstwa.

Artur
syn Igerny i Uthera Pendragona. Na prośbę Merlina wychowywał go Ector z Dzikiego Lasu. Został królem Brytanii po wyjęciu miecza z kamienia. Stworzył Okrągły Stół, poślubił Guinevere i przystąpił do wprowadzania w kraju porządku i prawa. Przez następne lata jego rycerze przemierzali królestwo wzdłuż i wszerz, naprawiając wyrządzone krzywdy i pomagając potrzebującym.
Pojawienie się w Camelot Graala doprowadziło do wielkiej wyprawy, w której wzięli udział wszyscy rycerze Okrągłego Stołu, choć tylko trzem się powiodło. Później rządy Artura zaczęły się chylić ku upadkowi. Przybycie jego nieślubnego syna Mordreda i ciągnący się romans Guinevere z najwspanialszym z rycerzy, Lancelotem, położyły kres Okrągłemu Stołowi. W końcu Artur zmierzył się z Mordredem opodal Camlan i w bitwie odniósł rany zagrażające życiu. Trzy tajemnicze królowe, przybyłe w czarnej łodzi, zabrały go do Avalon, by tam wyzdrowiał i wyczekiwał dnia swego powrotu.
Ten ostateczny kształt mitu o Arturze zawiera się w większości wcześniejszego, zachowanego materiału. Można w nim znaleźć ślady rzymsko-brytańskiego wojskowego dowódcy, plemiennego wodza z "ciemnych wieków" oraz średniowiecznego pomazańca. Przejął po Branie Błogosławionym rolę strażnika królestwa Brytanii, którego można wezwać w razie potrzeby. Według legendy został pochowany w Opactwie Glastonbury, skąd ekshumowano jego szczątki za panowania Henryka II. W tradycji i ludowych wierzeniach cieszy sie niegasnąca sławą. Śpi ponoć w jednej z rozlicznych podziemnych jaskiń, jak np. ta w Alderly Edge w Cheshire, w zamku Richmond w hrabstwie York czy w Sewingsshield niedaleko Wału Hadriana. We wcześniejszych podaniach pojawia się jako główny bohater przygód; w wersjach późniejszych rycerze stopniowo zastępują swego króla, w jego imieniu działają. Opowieści o Arturze określa się ogólnie mianem "materii Brytanii"; stanowią one jądro mitologii kraju.

Baudwin z Bretanii
jeden z najwybitniejszych rycerzy Okrągłego Stołu w schyłkowym okresie. Przeżył ostatnią bitwę pod Camlan i został pustelnikiem. Znany był też ze swych umiejętności lekarskich.

Bedivere
jedna z postaci najwcześniej związanych z Arturem. Być może pełnił kiedyś funkcję podobną do roli Lancelota, który zastąpił go w późniejszych romansach, gdzie Bedwyr z kolei wspominany jest głównie jako rycerz, któremu Artur powierzył zwrócenie Ekskalibura jezioru. Był sługą Artura.

Bellieus
pechowy rycerz z wczesnych przygód Lancelota. Lancelot wszedł do namiotu, gdzie spała dama Bellieusa, i położył się obok niej. Nagle wrócił Bellieus i ujrzawszy Lancelota, wyzwał go na pojedynek, co oczywiście nieomal skończyło się dlań fatalnie. Przeżył jednak, a później został rycerzem Okrągłego Stołu.

Bors de Granis
syn króla Bana z Benoic. Kuzyn Lancelota i jeden z najznamienitszych rycerzy Okrągłego Stołu. On, Perceval i Galahad to jedyni rycerze poszukiwacze Graala, którym się powiodło.

Colgrevance
rycerz Okrągłego Stołu, pierwszy, którego spotkała przygoda z czarodziejską fontanną w Broceliande. Gdy lał wodę z basenu na leżący obok szmaragd, pojawił się czarny rycerz i wyzwał go na pojedynek. Colgrevance przegrał, ale udało mu się zbiec, a jego opowiadanie wzbudziło ciekawość Owaina, który odniósł zwycięstwo i na jakiś czas sam został strażnikiem fontanny. Colgrevance zginął później z ręki Lancelota, gdy ten uciekał z komnaty królowej.

Dagonet
błazen króla Artura, którego dla żartu pasowano na rycerza; później wykazał się odwagą w wielu turniejach. Jego dowcip i niebanalne zachowanie ożywiają co nudniejsze strony Księgi Tristana w Le Morte d'Arthur Malory'ego.

Dinadan
rycerz Okrągłego Stołu. Oprócz Dagoneta, jest to w całym arturiańskim cyklu bodaj jedyna postać obdarzona autentycznym poczuciem humoru i niemałym zacięciem satyrycznym. Napisał paszkwil na króla Marka, a podczas turnieju, w którym brał udział Lancelot, wszystkim rycerzom płatał najrozmaitsze figle. Lancelot, nie chcąc pozostać dłużnym, pojawił się w szrankach w sukni nałożonej na zbroję i pokonawszy Dinadana, wywiózł go do lasu, a tam przebrał w niewieście szaty. Dinadan, niestety, zginął później z rąk Mordreda i jego siepaczy.

Dindraine
imię nadawane czasami siostrze Percevala. Oddała życie, lecząc trędowatą kobietę; jej ciało rycerze Graala zawieźli statkiem Salomona do Sarras.

Gaheris z Orkney
trzeci syn Morgause i Lota z Orkney, brat Gawaina, Agravaine'a i Garetha. Zabił go przypadkowo Lancelot, gdy ratował Guinevere przed stosem.

Galahad
jeden z trzech rycerzy Graala, którym udało się zdobyć to niezwykłe naczynie; nieślubny syn Elaine z Corbenic i Lancelota. Był rycerzem o czystym sercu, niepokonanym w walce. W dokonaniach prześcignął ojca, który przez grzech cudzołóstwa z Guinevere nie był godzien zobaczyć Graala; stanowi niejako duchowe przedstawienie Lancelota. Zmarł, ujrzawszy Graala; został pochowany w Sarras.

Gareth z Orkney
czwarty syn Morgause i Lota z Orkney. Przybył incognito na dwór Artura i pan Kay nazwał go Beaumais ("pięknoręki"). Okazał sie dzielnym bohaterem i został pasowany na rycerza przez Lancelota, który potem niestety zabił go niechcący, ratując Guinevere przez stosem.

Gawain z Orkney
najstarszy syn Morgause i Lota z Orkney, siostrzeniec i spadkobierca Artura. W późniejszych tekstach średniowiecznych stał się zawadiaką i kobieciarzem, ale źródła wcześniejsze przedstawiają go jako Rycerza Bogini. Podobnie jak CuChulainn, z którym ma wiele wspólnego, w miarę jak zbliżało się południe, stawał się coraz silniejszy, dzięki czemu zyskał przydomek "Słoneczny Bohater". W walijskim nazywa się go Gwalchmai ("majowy sokół"). Gawain jest jedną z postaci najwcześniej powiązanych z Arturem. Jego dwie najsłynniejsze przygody to walka z Zielonym Rycerzem oraz spotkanie i małżeństwo z panią Ragnell.

Griflet
jeden z pierwszych rycerzy, których pasował Artur po koronacji, choć początkowo nie chciał tego uczynić z racji młodego wieku Grifleta (byli rówieśnikami). Wstawiał się za nim także Merlin. Gdy Griflet zapragnął spróbować swych sił w nadarzającej się przygodzie, Merlin ostrzegł Artura, że młodzieniec może z niej nie powrócić cało. Przeżył jednak i został bohaterem długiego romansu (występuje tam pod imieniem Jaufre), w którym zdobył i poślubił piękną Brunnisend.

Kay, Cai, Cei, Keu
mleczny brat Artura, syn Ectora z Dzikiego Lasu. Został seneszelem króla, słynął z niepowściągliwego, zjadliwego języka. Późniejsze wersje oskarżają go o zamordowanie syna Artura, Lohota (zob. Llacheu), choć w najstarszych tekstach walijskich jest jednym z najprzedniejszych rycerzy i wielkim bohaterem. Wraz z Bedwyrem prawie zawsze występuje we wczesnych przygodach Artura. Uwolnił Mabona z więzienia, wynosząc g

Lamorack de Galles
syn króla Pellinore'a, rycerz Okrągłego Stołu, w hierarchii ustępował jedynie Lancelotowi. Został kochankiem Morgause i zginął z rąk jej synów Gawaina, Gaherisa i Agravaine'a w zemście za śmierć ojca.

Lancelot z Jeziora, Lancelot du Lac
największy rycerz arturiańskiej Brytanii, pokonany jedynie przez własnego syna, Galahada. Jako syn króla Bana z Benoic we Francji był księciem z urodzenia. Wychowała go Pani z Jeziora i uczyniła z niego rzecznika Artura i idei Okrągłego Stołu. Miał jednak skazę - nie umiał przezwyciężyć miłości do Guinevere, żony Artura. Grzech ten sprawił, że nie udało mu się znaleźć Graala, choć później dokonał cudownego wyleczenia rycerza zwanego panem Urrey z Węgier, którego mógł uzdrowić tylko najznamienitszy rycerz na świecie. Lancelot był rzeczywiście najsilniejszym z ludzi, ale nigdy nie osiągnął prawdziwej duchowej rycerskości. Ratując Guinevere przed stosem, zabił niechcący swego najlepszego przyjaciela, Garetha z Orkney. Po odejściu Artura schronił się w pustelni i został świątobliwym mężem. Zmarł i został pochowany w swym zamku Joyous Gard (przypuszczalnie Alnwick w Northumberland). Mimo że Lancelot pojawia się w arturiańskim cyklu późno, jako prototyp jest obecny w postaciach Llewa, Lugha i Llwcha Llawwyanawca.

Launfal, Lanval
rycerz Artura, który miał wróżkę za żonę. Gdy Guinevere próbowała go uwieść, pysznił się urodą małżonki; w ten sposób złamał przysięgę milczenia i stracił ją. Motyw ten pojawia się w podaniach o Masze i Edricu. Przypuszczalnie zaczerpnięto go z francuskiej legendy o czarodziejskiej kochance Meluzynie, która posłużyła jako prototyp dla wielu opowieści o związkach z nieziemskimi istotami.

Lavaine
syn pana Bernarda z Astolat, brat Elaine de Astolat i pana Tirre. Zaprzyjaźnił się z Lancelotem, który go pasował na rycerza; z czasem stał się jednym z najznakomitszych rycerzy Okrągłego Stołu. Gdy Lancelot popadł w niełaskę za swą miłość do Guinevere, Lavaine towarzyszył mu do Francji i tam został podniesiony do godności diuka Arminaku.

Leodegrance
władca Cameliard, ojciec Guinevere. Jeden z pierwszych stronników Artura w jego walkach ze zbuntowanymi królami.

Lionel
rycerz Okrągłego Stołu, brat Borsa i kuzyn Lancelota.

Lucan Sługa
pierwszy i ostatni z zaufanych Artura. Podczas koronacji Artura został mianowany majordomusem i utrzymał to stanowisko do końca jego rządów. Z czasem przyłączył się do rycerzy Okrągłego Stołu. Brał udział w bitwie pod Camlan; gdy pomagał Bedwyrowi wynieść Artura z pola bitwy, odniósł ranę, która okazała się śmiertelna. Czasami nazywa się go bratem Bedwyra.

Mordred
syn Artura i jego przyrodniej siostry Morgause. Kazirodczy związek czynił go i synem, i siostrzeńcem Artura - niegdyś, zgodnie z celtyckimi zasadami obierania króla, była to bardzo silna pozycja, gdyż Celtowie dawali pierwszeństwo siostrzeńcowi króla, a nie synowi. (Stąd silne związki pomiędzy Arturem a pozostałymi siostrzeńcami, szczególnie Gawainem, którego rodzina miała największe prawa do tronu). Większość wersji legendy arturiańskiej przedstawia Mordreda jako łotra. Gdy Artur pojął, że spał z Morgause, usiłował zabić chłopca, a wszystkie dzieci narodzone w owym czasie kazał wsadzić do łodzi i zatopić. Mordred uciekł i wychowywał się z przyrodnimi braćmi Gawainem, Gaherisem, Agravainem i Garethem. W wielu wersjach pod nieobecność przebywającego na wojnie Artura próbuje poślubić Guinevere. W końcu ginie z ręki ojca, którego śmiertelnie zranił w bitwie pod Camlan.

Morholt, Morhold
olbrzymi irlandzki wojownik, który co roku przybywał do króla Marka do Kornwalii po daninę. Został zabity przez siostrzeńca króla, Tristana, któremu zadał mieczem zatrutą ranę. Jako wuj Izoldy z Irlandii Morholt był na pewno królewskiej krwi.

Perceval, Peredur, Perlesvaus, Parzival, Parsival
Wojownik podania o Percevalu są tak różne, że zebranie ich w jedną jasną opowieść jest prawie niemożliwe. Walijski Peredur oraz Perceval z Walii czyli opowieść o Gralu Chretiena de Troyes są najwcześniejsze. Przedstawiają go jako chłopca chowanego przez matkę z dala od świata, a zwłaszcza z dala od wojennego i rycerskiego rzemiosła. Ku rozpaczy matki, ów cokolwiek nieobyty młodzieniec spotkał rycerzy Artura i postanowił się do nich przyłączyć. Matka radziła mu, jak ma postępować, ale kierował się jej radami tak naiwnie, że robił jedynie zamieszanie. Zachowywał się jak przysłowiowy głupiec - cecha, dla której w późniejszych wersjach nazywany jest "Głupcem Doskonałym albo Zupełnym", a niektórych pisarzy skłoniła do porównywania jego dziejów z życiem i czynami Chrystusa. Ponieważ nie zadał we właściwym czasie Pytania Graala [dokładniej - o Graala] i przez to nie uzdrowił ziemi jałowej, musiał przeżyć wiele przygód. Dopiero gdy zakochał się w pewnej dziewczynie, miłość przypomniała mu, kim jest i jaki jest prawdziwy cel jego poszukiwań - znalezienie Graala i zadanie pytania. Motyw ten powtarza się w innych podaniach: Perlesvaus, w którym jest synem króla bez ziemi (perd les vals - dosł. "zgubił ziemię"), to najbardziej schrystianizowana wersja, w której po szczęśliwym zakończeniu wędrówki Perlesvaus zostaje Królem Graala. Tekst ten wykazuje głębię i szczegółowość, jakich brak w innych wersjach. W Parsifalu Wolframa von Eschenbacha dzieje bohatera są bardzo podobne; zostaje dopuszczony jako strażnik Graala do zgromadzenia rycerzy zwanego Templesein, czyli Rycerzy Graala. W tej wersji bractwo Graala jest przedstawione jako ezoteryczne bractwo krwi, którego członkowie służą Graalowi na całym świecie zależnie od możliwości; w trakcie poszukiwań mężczyźni noszą broń, a kobiety dzieci. Amangons zawiera podobny wątek. Wolfram wprowadził do brytańskiego oryginału wiele motywów wschodnich. W miarę jak "materia Brytanii" rozpowszechniała się wzdłuż i wszerz Europy, zmieniała się rola Percevala. W późniejszych wersjach jego rolę jako zdobywcy Graala przejął Galahad.

Tor
chociaż uważał się za syna pastucha Ariesa, chciał zostać rycerzem - pragnienie to za czasów Artura rzadko gościło w sercu człowieka z gminu. Okazało się jednak, że był naturalnym synem króla Pellinore'a oraz żony Ariesa (jak podkreślał Merlin, rzecz wydarzyła się przed jej zamążpójściem). Tak więc ku zadowoleniu średniowiecznych wykazano czarno na białym, że krew królewskiego ojca Tora po prostu musiała się ujawnić. Został rycerzem Okrągłego Stołu i przeżył wiele przygód. Zginął w trakcie walki o wyratowanie Guinevere ze stosu.

Tristan
siostrzeniec króla Marka. Jego rodzicami byli król Meliodas i królowa Elizabeth z Lyonesse. Nazywano go Tristan ("smutek") na pamiątkę żałoby towarzyszącej jego narodzinom - matka zmarła w połogu. Gdy Lyonesse pochłonęło morze, udał się na dwór króla Marka i od razu otrzymał zadanie: miał zgładzić olbrzyma Morholta oraz przywieźć narzeczoną Marka, Izoldę z Irlandii. Podczas podróży Izolda i Tristan wypili napój miłosny przygotowany przez jej matkę dla nowożeńców, i wpadli na zawsze w sidła tragicznej miłości. Gdy ich romans stał się głośny, Tristan przybył na dwór Artura i tu okazało się, że pod względem siły ustępował jedynie Lancelotowi. Stamtąd pojechał do Bretanii, gdzie poślubił Izoldę o Białych Dłoniach. Ale miłość do Izoldy z Irlandii przyzywała go z powrotem i w końcu zginął, zamordowany przez Marka i jego giermka Andreda. Inne wersje wspominają, że ranny i umierający Tristan posyłał z Bretanii po Izoldę z Irlandii i czekał, aż przybędzie na okręcie pod białymi żaglami. Przybyła rzeczywiście, ale zazdrosna Izolda z Bretanii powiedziała Tristanowi, że żagiel jest czarny. Usłyszawszy to, wyzionął ducha, a wkrótce potem podążyły za nim obie kobiety. Izoldzie z Irlandii serce pękło z rozpaczy, zaś Izolda z Bretanii zginęła z własnej ręki, przepełniona żalem i wyrzutami sumienia.



Myślę, że pomogłam ;D pOzDro
9 3 9