Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-04-10T17:20:53+02:00
Pamiętniki to skarbnica wiedzy o ówczesnej Polsce. Wielu późniejszych autorów sięgało do nich pisać dzieła poświęcone Polsce barokowej. Szczególnym źródłem natchnienia był dla nich obraz ówczesnego życia.
Jeden z najczęściej cytowanych to fragment pochodzący z pierwszej części Pamiętnikówi noszący tytuł Rok Pański 1685. We fragmencie tym bohater – jednocześnie autor dzieła, opisuje jedną ze swych przygód jakiej doświadczył w czasie swej podróży.
Rzecz dzieje się zaraz po śmierci Króla Stanisława Augusta, który w osobistej opinii bohatera nie cieszył się zbytnią sympatią. Bohater określa króla jako człowieka skąpego, nieszczerego i niesłownego, lubującego się w kłamstwie.
Bohater opowiada swoje przeżycia związane z chorobą na jaką zapadł w przeddzień swojej podróży z Warszawy do Gdańska z transportem warzyw, jęczmienia i grochu, w przeddzień Święta Narodzenia Najświętszej Panny. Choroba na jaką zapadł była wynikiem przepicia w czasie spotkania ze swoimi przyjaciółmi. W wyniku osłabienia chorobą bohater traci przytomność, miewa majaki, nie poznaje otoczenia. Lekarze nie dają mu zbyt wielkich szans na powrót do zdrowia.
W czasie swojej choroby bohatera odwiedza postać zakonnika w habicie – jest to jego przewidzenie. Bohater rozmawia z zakonnikiem, który wyznaje mu, iż to on czuwał nad zdrowiem bohatera w czasie jego choroby. Postać nakazuje także bohaterowi powstanie z łóżka, wówczas bohater czyniąc to przyciąga uwagę czuwających przy nim osób, które zbudzone jego krzykami, natychmiast otaczają jego łóżko i podnoszą go z podłogi. Chory opowiada o wizycie zakonnika, ale nikt mu nie dowierza. Wszyscy myślą, iż jest to wynik osłabienia chorobą lub gorączką. Nasz bohater próbuje udowodnić wszystkim, że było to prawdziwe wydarzenie. Każe przygotować sobie porządną wieczerzę. Zaraz po niej wyrusza wraz z chłopami na ratowanie spichlerzy przed zalaniem. W czasie podróży pod wpływem minionego wydarzenia bohater wstępuje do Kościoła św. Antoniego gdzie bierze udział we Mszy świętej dziękując za opiekę swoimi stróżowi oraz prosząc Boga o dalszą pieczę nad podróżą do Gdańska.
Fragment tekstu ma na celu ukazanie prawdziwego obrazu ówczesnej szlachty. Autor na swoim przykładzie przedstawia styl życia oraz najbardziej rzucające się w oczy cechy charakteru – wady ówczesnej szlachty, sarmatów.
10 4 10