Odpowiedzi

2010-04-10T21:05:03+02:00
Rozwój orientacji przestrzennej rozpoczyna się u dzieci około trzeciego i czwartego roku życia. U podstaw spostrzegania przestrzeni leżą związki czasowe między analizatorami:
* ruchowym,
* wzrokowym,
* słuchowym.
Dzięki swemu rozwojowi ruchowemu i rozszerzaniu się zakresu działalności dziecko przedszkolne uczy się:
* poznawać położenie przedmiotów w przestrzeni;
* orientować w kierunku ruchów;
* odróżniać przedmioty wg ich kształtów i wielkości;
* poznawać stosunki przestrzenne między przedmiotami otaczającego je świata.
Procesy spostrzegania w toku rozwoju całej działalności dziecka, wyodrębniają się w wieku przedszkolnym w samodzielne dowolne czynności, do których zaliczymy:
* obserwowanie,
* oglądanie,
* poszukiwanie.
Spełniają one ważną rolę w kształtowaniu się potrzeb dziecka oraz w sposobach ich zaspokajania. „Już dziecko 4−letnie potrafi w sposób rozczłonkowany, a zarazem powiązany spostrzegać te zjawiska rzeczywistości, które są dostępne jego rozumieniu i doświadczeniu, inne zaś, mniej znane − spostrzega schematycznie, nie wyróżniając ich własności i części, nie wiążąc ich w jednolitą całość”
Rozwój pamięci dowolnej u dzieci w wieku przedszkolnym jest w pewnej mierze uzależniony od właściwości uwagi dziecka oraz zmian jakie w nich zachodzą. Najkrócej można zdefiniować uwagę jako „skupienie umysłu na jakimś przedmiocie”
Dzieci w wieku przedszkolnym posługują się mową naturalną, żywą i emocjonalnie zabarwioną. Towarzyszą jej takie składniki jak:
* mimika,
* spojrzenia,
* gesty,
* ruch.
Dzieci nie dbają o poprawność i przejrzystość swojej wypowiedzi. Znajduje się w niej dużo:
* wykrzykników,
* pytajników,
* skrótów,
* pauz,
* niedopowiedzeń,
* słów wyrażających prośbę, gniew i protest itp.
U dzieci w wieku przedszkolnym modulacja głosu nie jest jeszcze płynna. „Głos dziecka staje się wprawdzie niższy, donośniejszy, lecz jest nadal napięty, nieco ochrypły i łatwo przechodzi przy różnych okazjach w pisk lub krzyk”