Odpowiedzi

2010-04-11T19:40:11+02:00
Stymulacja nocyceptorów w obwodowym układzie nerwowym generuje powstanie sygnałów, które są przewodzone przez dwa rodzaje włókien nerwowych- szybkie, zmielinizowane aksony A delta i wolne, niezmielinizowane włókna C. Pobudzenie włókien C wyzwala ból stopniowo narastający, tępy lub piekący. Pobudzenie włókien A delta odpowiada za powstanie bólu kłującego.

Oba aferentne włókna nerwowe przewodzą bodziec bólowy do ciała neuronu, które znajduje się w zwoju korzenia tylnego. Neurony tego zwoju przesyłają bodziec do rogu tylnego rdzenia kręgowego, gdzie ich neuryty stykają się z aksonami neuronów rdzeniowych. Neuryty większości neuronów rdzeniowych biegną do przeciwległego wzgórza do jąder siatkowatych i czuciowych, tworząc drogę rdzeniowo-wzgórzową, a stamtąd do kory mózgowej. Połączenia pomiędzy rdzeniem kręgowym, wzgórzem i korą ruchowo-czuciową odpowiadają za czuciowe doświadczanie bólu (jego nasilenie, lokalizację i jakość), podczas gdy połączenia pomiędzy zakrętem obręczy i płatem czołowym najprawdopodobniej odpowiadają za emocjonalny wymiar bólu. Ta ogromna ilość połączeń synaptycznych w rogu tylnym i całym układzie neuronów- od rdzenia kręgowego do wzgórza- ma ogromny wpływ na przetwarzanie informacji o zaistniałym uszkodzeniu tkanek, jak również na procesy torowania i hamowania przewodzenia impulsów. Po raz pierwszy na te zjawiska zwrócili uwagę Melzack i Wall, prezentując teorię „bramki bólu”. Polega ona na tym, że:

1. Przewodzenie impulsu we włóknach aferentnych modulują specjalne mechanizmy w komórkach T rogu tylnego.
2. Pobudzenie grubych włókien L powoduje zahamowanie przewodzenia impulsów we włóknach cienkich S. Tak więc pobudzenie L zamyka bramkę, a pobudzenie S ją otwiera.
3. Mechanizm bramki bólowej pozostaje pod kontrolą zstępujących układów z wyższych pięter OUN (m.in. wpływ czynników psychicznych).
4. Grube włókna, szybko przewodzące bodźce, przekazują informacje o miejscu powstania bólu, a dopiero potem mogą wpływać na informacje o sile bodźca.
5. Pobudzenie krytyczne komórek T uczynnia te obszary układu nerwowego, w których są zakodowane wzorce zachowań i doświadczeń charakterystycznych dla bólu.

W procesie przewodzenia i hamowania bodźców bólowych uczestniczy cały szereg chemicznych mediatorów. Jest to zagadnienie bardzo ciekawe i chciałbym mu poświęcić kolejne doniesienie.