Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-04-11T21:39:35+02:00
Konstantyn I Wielki, Caius Flavius Valerius Constantinus (ok. 280-337), cesarz rzymski od 306. Syn Konstancjusza I Chlorusa i Heleny. Po śmierci ojca w Brytanii, obwołany przez wojsko cesarzem Zachodu. Pobił nad Renem Germanów i zabezpieczył zachodnie granice. Wykorzystał spory między współrządcami cesarstwa: Galeriuszem i Maksyminem Dają. Stoczył wojnę ze swym przeciwnikiem na Zachodzie - Maksencjuszem (w 312 wygrana bitwa przy Moście Mulwijskim w Rzymie). Legenda mówi, że przed bitwą miał Konstantyn Wielki zobaczyć na niebie świetlisty krzyż z napisem: In hoc signo vinces ("pod tym znakiem zwyciężysz").

Po zwycięstwie zdobył władzę nad Italią. Uzyskał poparcie chrześcijan po ogłoszeniu (313) tzw. edyktu w Mediolanie (wolność wyznania dla chrześcijan). W 323-324 stoczył zwycięską wojnę z Licyniuszem, następcą Galeriusza (władza na obszarze całego imperium).
Reformy Konstantyna Wielkiego
W czasie swojego panowania przeprowadził liczne reformy: podział cesarstwa na 4 prefektury (Wschód, Iliria, Italia, Galia), rozdział władzy cywilnej od wojskowej, utworzenie rady cesarskiej, podział wojska na polowe i graniczne, zamiast gwardii pretorianów - oddziały przyboczne, rekrutowane z barbarzyńców, rozbudowa systemu podatkowego, dziedziczność zawodów i funkcji, koloni przypisani do ziemi, reforma systemu pieniężnego (złota moneta - solidus).

Tolerancja w stosunku do religii tradycyjnych, mimo skłaniania się ku chrześcijaństwu. Konstantyn Wielki występował przeciw herezjom (sobór nicejski w 325). Chrzest przyjął na łożu śmierci. Przeciwstawił zniszczonemu i pogańskiemu Rzymowi nową stolicę - Konstantynopol (poświęcenie w 330). Prowadził zwycięskie boje z Gotami i Sarmatami. Przygotowywał wyprawę przeciw Persom, lecz zaskoczyła go śmierć.