Musze zrobić zadanie z plastyki do obrazu pt. "Panny dworskie" . Mam opisać ten obraz na podstawie tych punktów :

1) Kilka zdań o autorze
2) Określenie epoki do , której zalicza się obraz
3)Technika plastyczna
4)Kompozycja dzieła
5)Znajdź szczegoł w obrazie
6)Kolorystyka
7)Rola światła
8)Odniesienie do tytułu obrazu

1

Odpowiedzi

2010-04-13T15:41:08+02:00
Diego Velazquez - Panny dworskie (Las Meninas), namalowany w 1656 roku.
Olej na płótnie, wymiary 318 × 276 cm. Obecnie znajduje się w Muzeum Prado w Madrycie.


Namalowany w końcowym okresie życia Velázqueza, na 4 lata przed śmiercią. Z pozoru klasyczny temat, jakim jest portret infantki Małgorzaty Teresy w otoczeniu dworzan, jest w istocie nowatorski i wieloznaczny. Rzadko które dzieło w historii malarstwa europejskiego dostarczyło tak wielu odmiennych interpretacji.
Obraz Panny dworskie został uznany zarówno przez historyków sztuki, jak i przez artystów, za jedno z największych dzieł w historii sztuki.
Obraz Panny dworskie przedstawia pięcioletnią infantkę Małgorzatę Teresę, jedyną córkę króla Filipa IV i jego żony Marianny, w uroczystym stroju w otoczeniu dworzan. Scena przedstawiona na obrazie rozgrywa się w galerii Cuarto del Principe Starego Alkazaru w Madrycie. Jedna z dwórek, Dona María Agustina Sarmiento, klęcząc podaje napój na tacy, druga, Dona Isabel de Velasco, w ukłonie pochyla się ku infantce. Z boku znajduje się para karzełków nazywanych Maribarbola (Maria Barbola) i Nicolasito,stojących przy potężnym, nieco znudzonym psie. Na drugim planie znajdują się jeszcze dwie niezbyt wyraźnie widoczne postacie zajętych rozmową ochmistrza i ochmistrzyni. Po lewej stronie przy sztalugach z paletą i pędzlem w ręce stoi malarz w stroju Zakonu Santiago, którym jest sam Velázquez. Uwagę przyciąga jednak niezauważony w pierwszej chwili odbijający się w lustrze w głębi obraz pary królewskiej. W głębi obrazu po prawej widać stojącego w otwartych drzwiach majordomusa odsłaniającego kotarę, jakby w oczekiwaniu na kogoś. Na ścianach w tyle sali wiszą znacznych rozmiarów obrazy ukazujące sceny mitologiczne.

W okresie poprzedzającym namalowanie Las Meninas Velázquez starał się o uzyskanie tytułu szlacheckiego. Sprawa ta była trudna i ciągnęła się bardzo długo. Dopiero w trzy lata po ukończeniu dzieła ten tytuł został mu przyznany i wtedy domalował do obrazu przysługujący mu szkarłatny krzyż. Według podania krzyż ten domalował do obrazu sam król.

Obraz jest wieloznaczny i przedstawiono kilka odmiennych interpretacji. Jedna z nich została zamieszczona w książce amerykańskiego historyka sztuki Jonathana Browna "Velazquez. Painter and Courtier".

Kompozycja obrazu jest niezwykła z względu na odwrócenie ról. W takich portretowych dziełach zwykle osoby znajdujące się na malowidle są oglądane z pozycji malarza. Tutaj malarz sam znalazł się na obrazie i patrzy na przypatrujących się tej scenie monarchom. Widz znajduje się zaraz obok nich.

Powszechnie przyjmuje się, że ukazano tu scenę malowania przez Velazqueza portretu Małgorzaty Teresy. Podkreśla to jej strój, postawa, centralne miejsce i rozświetlenie tej postaci. Jednak sam obraz jest fotograficznym uchwyceniem momentu, kiedy w sali pojawia się para królewska i przelotnie przygląda się temu zajęciu, prawdopodobnie przechodząc gdzieś dalej, na co wskazuje oczekująca na nich postać majordomusa. Wzrok malarza, infantki, majordomusa i karlicy skupiony jest na przyglądającym się monarchom.
Sala pałacu królewskiego jest dość ciemna, tylko część w której znajduje się centralna grupa postaci jest oświetlona jasnym światłem padającym z okna po prawej stronie.
Próby właściwego odczytania dzieła napotykają wiele zagadek. Niewidoczny jest obraz malowany przez Velazqueza i ustawiony na sztalugach. Według niektórych interpretacji jest to portret Małgorzaty Teresy. Nie wiadomo gdzie stoją król i królowa.
Większość interpretacji za zasadniczą wymowę Las Meninas uważa ukazanie monarszego majestatu, nadziei pokładanych w infantce oraz podkreśleniu roli artysty jako zbliżonego do pary królewskiej dworzanina.
Wizerunki Filipa IV i jego żonyMarianny Austryjackiej odbijają się w lustrze umieszczonym z tyłu komnaty. Zostali sportretowani w pozycji stojącej pod honorową draperią. Innymi słowy, stoją tam, gdzie znajduje się także widz patrzący na obraz. My także oglądamy obraz z ich punktu widzenia. Motyw lustra, które pogłębia przestrzeń, a jednocześnie pozwala zrozumieć ideę oglądanej sceny, nie jest nowy w sztuce. Wystarczy przypomnieć sobie dzieło Jana van Eycka "Małżeństwo Arnolfinich" (dzieło to wówczas pozostawało w zbiorach madryckich).

Schody i drzwi w tle przydają obrazowi głębi, podobnie jak światło sączące się z okien po prawej stronie.

Velazquez był nadwornym malarzem Filipa IV, który niechętnie pozwałal innym artystom malować siebie i swoją rodzinę.


Karły, karlice i błazny stanowiły istotną część życia dworskiego, a także częsty motyw twórczości Velazqueza. Artysta malował portrety tych ludzi o zniekształconym ciele - zmuszonych znosić drwiny otoczenia i podporządkowywać się ich kaprysom w sposób bardzo humanistyczny. Udało mu się pokazać różnorodność ich stanów psychicznych, a także ich cierpienie, smutek i bezbronność.


Pomiędzy obrazami wiszącymi na tylniej ścianie dostrzec można jedną z wersji "Pallas i Arachne" Rubensa. Bogaty, pełen zamiłowania do barw styl Velazueza pozostawał pod silnym wpływem wielu arcydzieł Rubensa i Tycjana z królewskiej kolekcji w Madrycie.

Zauważamy wyjątkowo długie pędzle, jakich używa malarz. Velazquez jest znany z bogatej gamy harmonijnie zestawionych barw i płynnego stylu z widocznym duktem prowadzonego pędzla. Rozwinął technikę, gdzie szczegóły obrazu nabierają ostrości widziane tylko z pewnej odległości. Długość pędzli pomaga artyście od razu ocenić efekty swojej pracy.

Dworka po lewej stronie podaje infantce czerwony terakotowy dzbanek na złoconym talerzyku, który zapewne zawiera chłodną perfumowaną wodę.

Infantka Małgorzata, przyszła królowa, jest główną postacią tego obrazu. Miała pięć lat, gdy Velazquez namalował "Las meninas".


Człowiek, widoczny z tyłu na schodach to Jose Nieto, szambelan królowej. Jest odpowiedzialny za codzienny rytm dworu. Jego sylwetka zbliżona do odbicia w lustrze zamyka przestrzeń, ale także, stosownie do swojej funkcji, wskazuje na odbicie w lustrze króla i królowej, którzy mogliby pozostać niezauważeni.

Druga z dworek, ukazana po prawej stronie obrazu, czeka na polecenia dziecka. Za nią widać pozostających w cieniu: siostrę zakonną i księdza. Ich obecność przypomina o władzy Kościoła, pod którą pozostawała większość katolickich państw ówczesnej Europy.

Dzienne światło wpada przez okno w bocznej ścianie, ale dostrzegamy i inne źródło światła, które modeluje cienie. Co znamienne, światło to płynie wprost spoza środkowej partii obrazu, miejsca, gdzie prawdopodobnie siedzi para królewska lub my - widzowie.


Nicolasito, dworski błazen, trąca nogą psa, przysypiającgo mastifa. Szczegół ten przybliża nam swobodną atmosferę.

Wybitny polski historyk sztuki, Jan Białostocki, podejmuje próbę odnalezienia w obrazie głębszej, symbolicznej treści. Sugeruje on, iż mamy do czynienia z przedstawieniem cnót niezbędnych władcom, które posiadają król i królowa, a które powinna naśladować następczyni tronu. Tematy obrazów Rubensa interpretowane były bowiem jako ukazanie mądrości bogów, która karze ludzką pyche. Taką mądrością miałaby cechować się para monarsza. Z kolei niezamalowane płótno rozpięte na sztalugach przez malarzem mogło oznaczać nieukształtowany jeszcze charakter dziecka - w tym wypadku infantki Małgorzaty. Tym samym obraz zyskuje znaczenie moralizatorskie i wychowawcze.

Velazquez był mistrzem koloru. Na długo przed impresjonistami odkrył, że zmienie się on w zależności od oświetlenia i sąsiedztwa innych barw. W swych obrazach potrafił wydobyć najsubtelniejsze tonacje barwne. "Panny dworskie" operują pozornie wąską gamą kolorystyczną, ale za to niezliczoną ilością odcieni srebrzystości, szarości, różów i seledynów.
1 5 1