Odpowiedzi

2010-04-13T17:41:36+02:00
Las i jezioro jest ekosystemem.


Ekosystem stanowi zespół organizmów żywych tworzących biocenozę wraz ze wszystkimi elementami środowiska nieożywionego zajmowanymi przez te organizmy. Niezależnie od wielkości czy rodzaju, struktura każdego ekosystemu jest praktycznie taka sama. Zasadnicza część producentów skupia się na najwyższym piętrze (najbliżej do światła). Detrytus (martwa materia organiczna, która pochodzi z częściowo rozłożonych szczątków roślin, zwierząt i ich wydalin, gromadząca się w ekosystemie) i destruenci gromadzi się głównie na dnie ekosystemów. Materia organiczna będąca produktem fotosyntezy to podstawa funkcjonowania ekosystemu, który nazywamy autotroficznym ponieważ zapewnia mu niezależność oraz samowystarczalność. Produkcja chemoautotrofów (organizmów syntetyzujących związki organiczne na skutek reakcji chemicznych, a nie pod wpływem światła, jak to się ma u fotoatotrofów) jest zaniedbywalnie mała. Osłabienie (w skrajnych przypadkach brak), któregoś z głównych ogniw upośledza działanie ekosystemu - tworzą się ekosystemy niekompletne i zależne od środowiska wewnętrznego. Materia nie jest tracona przez ekosystem, lecz krąży w nim, przedostając się z gleby lub wody do producentów i dalej w różnej formie do konsumentów, by - dzięki destruentom - trafić znów do gleby czy wody. Każdy ekosystem naturalny jest układem otwartym - może funkcjonować tylko wtedy gdy wciąż dociera do niego energia świetlna, bowiem nie cała energia jest magazynowana i większość niej jest bezpowrotnie tracona. Energia "przepływa" przez ekosystem jednokierunkowym strumieniem. Przepływ energii wraz z obiegiem materii stanowią bazę działania ekosystemu.



Morza i oceany

Morza i oceany są ogromnymi zbiornikami słonej wody, zajmującymi większą część naszego globu. Obszar wód słonych stanowi około 71% ogólnej powierzchni Ziemi. Ten gigantycznych rozmiarów basen jest siedliskiem bujnego życia, którego zmienność, różnorodność form, barw, przystosowań i zwyczajów zdumiewa i zachwyca nawet przypadkowego obserwatora. Każdy fragment dna, wszystkie niemal poziomy, a w nich każda kropla wody, tętnią nieustannie trwającym, a zarazem przemijającym życiem.