Odpowiedzi

  • Hush
  • Początkujący
2010-04-14T21:09:42+02:00
Dopóki terytorium państwa rzymskiego było niewielkie, republika funkcjonowała sprawnie. W miarę jak Rzym zaczął się przekształcać w rozlegle imperium, sytuacja wymykała się spod kontroli władz. Kontrastowe różnice pomiędzy uprzywilejowaną arystokracją, a plebejuszami narastały i były coraz bardziej widoczne. Arystokraci byli rządni władzy, a przede wszystkim zysków, które płynęły z nowo podbitych terenów, więc ich polityka była czysto totalitarna. Plebejusze z kolei robili za parobków walczących i narażających życie podczas każdej z wypraw wojennych. W dodatku wszystkie koszty walk ponosi oni sami nie zyskując przy tym żadnych korzyści majątkowych. Rosnące niezadowolenie z rządów senatu, coraz częściej było wykorzystywane przez dowódców legionów. W konsekwencji takowe spięcia doprowadziły do sporów o władzę. Od początku I w. p.n.e. w Imperium Rzymskim zaczęły wybuchać liczne wojny domowe. Armie przeciwników i zwolenników na przemian pustoszyły kraj, przyczyniając się do pogłębiającego się kryzysu. W I w. p.n.e. władzę w republice przejął wybitny dowódca Gajusz Juliusz Cezar. Dzięki porozumieniu z innymi potężnymi dowódcami - Pompejuszem i Krassusem - został konsulem. W kolejnych latach stopniowo prowadził podbój Galii, ale po pewnym czasie rosnąca władza Juliusza zaczęła przeszkadzać jego sojusznikom. W konsekwencji doszło do wojny domowej między Cezarem a Pompejuszem i popierającym go senatem. W decydującej bitwie pod Farsalos w 48 r. p.n.e. wojska Cezara odniosły dobitne zwycięstwo. Trzy lata później pokonał pozostałe siły przeciwników i przystąpił do przebudowy państwa.

Myślę, że taka esencja Cię zadowoli. Jeżeli będziesz potrzebował więcej informacji na temat późniejszej władzy Juliusza czy jego zabójstwa, napisz.
2 5 2