Odpowiedzi

2010-04-15T17:03:49+02:00
"Pieśń XI"jest utworem złożonym z pięciu strof czterowersowych pisanych sylabicznym jedenastozgłoskowcem. Autor użył w nim rymów. Nadawca wiersza jest nieokreślony. Zwraca się on do odbiorcy, którego nazywa "człowiekiem cnotliwym", poprzez apostrofę, używając czasowników w drugiej osobie liczby pojedynczej, na co wskazują zwroty takie jak: "z tobą", "postąpisz" itp. pierwszej zwrotce pieśni podmiot liryczny zaleca odbiorcy zachować obojętność wobec wypadków losu, co wyraża słowami: "Stateczny umysł pamiętaj zachować, jeżeli cię pocznie nieszczęście frasować". Nawiązuje tym do starożytnej filozofii stoickiej, której wierny był sam Kochanowski. Nadawca przypomina, że człowiek jest istotą śmiertelną i dlatego powinien korzystać z życia w pełni spędzając je na zabawie z przyjaciółmi, wolnej od nieszczęść i w tym upatruje warunek szczęścia człowieka. Nawo łanie do beztroskiego życia jest z kolei przytoczeniem doktryny filozoficznej starożytnego myśliciela, twórcy epikureizmu, Epikura. W kolejnej strofie podmiot liryczny przypomina o ulotności życia i o tym,że wszystko , co osiągniemy za życia, cały majątek, otrzymają po nas nasi potomkowie. Nadawca stwierdza, że każdy kiedyś umrze. Śmierć nie przebiera w swych ofiarach, nie zważa na ich bogactwo i przynależność do klasy społecznej, na co wskazuje cytat: (...) czyjkolwiek naprzód los wynidzie, wsiadaj, wieczny wygnańcze, ani więcej odkładaj."

W tekście "Pieśni XI'' spotykamy się z wieloma personifikacjami np.,? się szczęście z tobą imie bratać lub wiek służy. Pojawiają się tu również liczne epitety np. ostateczny umysł, drogo zapłaconych, zacnym rodził. Mnogie archaizmy zawarte w tekście (np. namiastek, przyspieje, radzęć) znacznie utrudniają poprawną interpretację utworu dla współczesnego czytelnika. W utworze występują również wykrzyknienia ( [...] nie przyspieje, ?[...] odkładaj!?) mają na celu spotęgowanie ekspresji wypowiedzi nadawcy. W dwóch ostatnich strofach utworu spotykamy się z anaforami "postąpisz" i "bądź".

Pieśń XI jest radą na życie sformułowaną przez Jana Kochanowskiego w duchu podstawowych filozofii starożytnych, których zwolenników łatwo jest znaleźć również we współczesnym świecie
3 2 3