Odpowiedzi

2009-11-05T18:41:25+01:00
Subkultura jest segmentem kultury i nie podlega wartościowaniu na wyższą czy niższą. Członków subkultury według socjologicznej terminologii nie można nazywać kontrspołeczeństwem, ponieważ są oni wyrazicielami jakiegoś poglądu, jakichś idei. Działają przy tym w ramach ogółu społeczeństwa. Subkulturę tworzą grupy zawodowe, które wypracowały swoje, swoiste, zachodzące wyłącznie w ich obrębie, normy - np. lekarze, prawnicy, złodzieje, politycy, nauczyciele, uczniowie, studenci, fani danego gatunku muzycznego. Świadczy chociażby o tym specyficzny język, socjolekt. Subkultury tworzą nie tylko grupy zawodowe, ale także inne grupy społeczne, do których należą osoby niepełnosprawne - niewidzący, niesłyszący, przewlekle chorzy oraz z uszkodzonymi narządami ruchu, upośledzeni umysłowo. W znaczeniu potocznym określa grupy młodzieży (zob. subkultura młodzieżowa) kontestujące przyjęty system wartości, a słowo subkultura nabrało znaczenie jakiejś formy patologii społecznej. W takim przypadku lepszym określeniem jest jednak termin kontrkultura.

Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Subkultura”
2009-11-05T20:25:41+01:00
TERMIN "SUBKULTURA" bywał różnie definiowany. Przeważnie jednak wiązano go z patologią społeczną, nieprzystosowaniem, podważaniem obowiązujących norm lub z prymitywizmem, niską jakością sposobu uczestnictwa w kulturze. Już w samej etymologii słowa "subkultura" zdaje się zawierać "to co niższe", gorsze. I wiele zjawisk określanych przy użyciu tego słowa, odpowiada takiemu właśnie rozumieniu jego sensu. Weźmy choćby np. agresywne zachowania skinheadów, bijatyki na stadionach piłkarskich, wzajemną agresję różnych grup młodzieży. Mówi się też o subkulturach narkomańskich, pijackich, przestępczych. Termin ten zaczął być pierwotnie używany w naukach społecznych w odniesieniu do grup spatologizowanych, pozostających w konflikcie ze społeczeństwem. Można powiedzieć, że pojawienie się młodzieżowych gangów wywołało u badaczy potrzebę nadania owym gangom wspólnej nazwy.
W literaturze socjologicznej (zwłaszcza amerykańskiej) można też spotkać się z zupełnie inną definicją "subkultury": jako wyodrębnionego według różnych kryteriów elementu systemu społecznego. Subkulturą nazywano grupę etniczną, religijną, a nawet zawodową. Mówi się więc o subkulturze amerykańskich Murzynów, subkulturze zielonoświątkowców czy subkulturze maklerów giełdowych. Idąc tym tropem można mówić o subkulturze uczniów czy harcerzy. Wtedy subkultura byłaby segmentem kultury i nie podlegałaby wartościowaniu na niższe-wyższe, gorsze-lepsze.
Kłopoty z rozumieniem tego słowa przyszły, gdy zaczęto nim określać zjawiska kultury młodzieżowej lat 60-tych. Hipisi nie pasowali do wizerunku młodocianych przestępców, dlatego użyto więc terminu "kontrkultura", co bardziej precyzyjnie oddawało sens konfliktu między młodzieżą i starszym pokoleniem oraz stosunku tej młodzieży do utrwalonych społecznie obyczajów. A jednak "kontrkultura" zawiera w sobie określoną jakość ideologiczną. Jak wynika z wielu dzieł, "kontrkultura" byłaby efektem spontanicznego odrzucenia tego, co w kulturze zastanej dominuje, utrwalone i uznane przez odrzucających za niegodne kultywowania.
Można też przyjąć, że "subkultura", to względnie spójna grupa społeczna, pozostająca na marginesie dominujących w danym systemie tendencji życia społecznego, wyrażająca swoją odrębność poprzez zanegowanie lub podważenie utrwalonych i powszechnie akceptowanych wzorów kultury.