Odpowiedzi

2010-04-07T16:50:43+02:00
Hej :)
Postaram sie udzielić jak najbardziej poprawnej odpowiedzi :)

To moze najpierw ogólnie:
-wiersz jest podzielony na 4 strofy
-ilość wersów w każdej strofie jest inna
-napisany trzynastozgłoskowcem <każdy wers ma 13 sylab>
-wiersz biały <bez rymów>

Środki stylistyczne <językowe>
-epitety np. telefon głuchy
-porównania, np. "zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor"
-apostrofy, np. "Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna", "Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a będziesz tak jak delfin łagodny i mocny'
- przenośnie, np.suchy ukłon
- przerzutnie
-anafora "śpieszmy sie kochać ludzi tak szybko odchodzą''

MOJE ODCZUCIA I INTERPRETACJA:
Ten przepiękny wiersz ks. Jana Twardowkiego jest o przemijaniu, o naszej śmierci, o tym, co nieuniknione...Jest poruszony także problem tęsknoty za ukochaną, zmarłą osobą, o wszystkich sprawach z nią związanych. Ta cisza, będąca niekiedy ukojeniem, teraz może być nie do zniesienia, wszystkie rzeczy, ubrania mogą przywoływać łzy...Wydaje mi się, ze podmiot liryczny chce nam powiedzieć, m.in, to, ze mamy doceniać to, co posiadamy, bez zbędnego marudzenia, czy narzekania. Druga osoba powinna być dla nas najwazniejsza, szczególnie w dzisiejszych czasach, kiedy zdobycze techniki zagarnęły wiekszość wolnego czasu. Nie dzwońmy np. do dziadków tylko z okazji świąt, nie liczmy tylko na korzyści! Drugi człowiek to dla nas coś więcej niż postać przypominająca kukiełkę. Nigdy do końca nie wiadomo, co sie z nami stanie, czy wrócimy ze szkoły do domu, czy dożyjemy jutra...Dlatego powinniśmy zyć i postepować tak, by nikt przez nas nie płakał, by móc spokojnie umrzeć z uśmiechem na twarzy i świadomością tego, ze przezyło się to zycie jak najlepiej. :)

Mam nadzieję, ze może trochę pomogłam :)
Na pewno nie ustrzegłam się błędów, ale liczę na wyrozumiałość :)
23 4 23
2010-04-07T16:52:06+02:00
Wiersz "Spieszmy się" mówi nam o cienkiej granicy życia i śmierci. Twardowski stara się przekazać nam największą życiową mądrość. Prosi nas o pamięć dla zmarłych. Przestrzega przed zapomnieniem. Przypomina,że nie znamy dnia ani godziny, ze w każdej chwili możemy umrzeć. Wiersz jest bardzo wzruszający. Pokazuje przemijanie. Przestrzega przed nienawiścią i prosi o to, żebyśmy starali się zawsze żyć z bliskimi w zgodzie,żebyśmy okazywali im naszą miłość, to, że nam na nich zależy. Najgorszą rzeczą, jaka może spotkać człowieka to brak możliwości pożegnania się z kimś dla nas ważnym. Powinniśmy się spieszyć, żeby kochać. Nie kryć w sobie uczuć, a potem żałować, ze ich nie wyjawiliśmy. Powinniśmy pamiętać jak życie jest kruche.Żyć chwilą i nie żałować żadnej godziny. Tylko osoby, które utraciły kogoś bliskiego tak naprawdę rozumieją sens tych słów. Pamiętają tę "ciszę, normalną,więc całkiem nieznośną", która zagościła w ich sercu. pamiętają ten niepokój. Twardowski mówi,żeby o tym wszystkim pamiętać i wspominać, nie za często, ale choć raz. "Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze".
Uważam,że ten wiersz ma ogromną wartość dla każdego z nas. Po przeczytaniu go wzbudza w nas refleksje, nie jest jak niektóre wiersze, które nie pozostawiają w naszych duszach żadnego śladu. jest jeden i niepowtarzalny.
13 4 13